الطَّيْجَن - ج طَيَاجِن [ طجن ] : مرادف ( الطَّاجِن ) است - اين كلمه يونانى است . طَيَّحَ - تَطْيِيحاً [ طيح ] الشيءَ : آن چيز را گم كرد ، - ه : او را سرگردان كرد . طَيَّرَ - تَطْيِيراً [ طير ] ه : و - به : آن را پرانيد ، وادار به پرواز كرد ، - نَوْمَه : خواب از او ربود : ، - المالَ : مال را تقسيم كرد . الطَّيْر - [ طير ] : مص ، پرندگان ، جمع طائِر است و بر مفرد نيز اطلاق مىشود ، اسم است از ( التطيّر ) ؛ « لا طَيرَ الَّا طَيْرُ اللَّه » همهء پرندگان از آنِ خدايند . همچنانكه گويند : « لَا آمَر إلَّا امرُ اللَّه » . الطَّيَرَان - [ طير ] : مص ، حركت هر بالدارى در فضا ؛ « الطيَرانُ الحَرْبيّ » : آنكه امور هواپيمايى جنگى را اداره مىكند ؛ « الطَّيَرانُ المَدَني » : مديريت هواپيمايى كشورى ؛ « مَصْلَحَةُ الطَّيران » : اداره هواپيمايى ؛ « شركاتُ الطَّيرانِ » : شركتهاى هواپيمايى ؛ « خُطُوطُ الطَّيران » : راههاى هوائى . الطَّيْرَة - ج طَيْرات [ طير ] : سبك مغزى و بىپروائى ؛ « ايّاكَ و طَيْرات الشَّباب » : از غرور جوانى بر حذر باش . الطَّيْرَة - [ طير ] : آنچه كه با آن فالِ بد زنند . الطِّيَرَة - [ طير ] : مُرادف ( الطِّيرة ) است . الطَّيْرُورَة - [ طير ] : مُرادف ( الطَّيْرَة ) است . الطَّيْش - [ طيش ] : كم عقلى و سبك مغزى . الطَّيَّع - [ طوع ] : فرمانبردارى ، مرادف ( الطائع ) است . طَيَّفَ - تَطْيِيفاً [ طيف ] : طواف بسيار كرد ، بسيار گرديد . الطَّيْف - [ طيف ] : مص ، رؤيا ، خواب و خيال ، - ( ف ) : شكلى است كه در اثر نفوذ نور سفيد در شيشه منشور نورهاى رنگارنگ به ترتيب خيال : سرخ و پرتقالى و زرد و سبز و آبى و بنفش و نيلى پديد مىآيد ، خشم ، ديوانگى . الطِّيَل - [ طول ] : مرادف ( الطِّوَل ) است . الطَّيْلَس - ج طَيَالِس : لباس سبز رنگى است كه بزرگان مشايخ و علماء مىپوشند . و از لباس ايرانيان است . الطَّيْلُسَان - ج طَيَالِس و طَيَالِسَة : مرادف ( الطَّيْلَس ) است . الطَّيْلَسَان - ج طَيَالِس و طَيَالِسَة : مرادف ( الطَّيْلَس ) است . الطَّيْلِسَان - ج طَيَالِس و طَيَالِسَة : مرادف ( الطَّيْلَس ) است . طَيَّنَ - تَطْيِيناً [ طين ] الحائطَ : ديوار را گِل كارى كرد . الطَّيْن - [ طين ] : گِلْ ؛ « زادَ الطَّينَ بَلَّة وَزَادَ فِى الطِّين بَلَّةً » : مسأله را پيچيده و مشكل كرد . الطِّينَة - [ طين ] : گِلْ ، يك مشت گل ، خلقت و طبيعت ؛ « هو يابِسُ الطِّينة » : او آدم خشكى است ؛ « لَه طِينَةٌ طَيِّبَةٌ » : داراى طبيعت و باطن خوبى است . الطَّيُّون - [ طين ] ( ن ) : نام گياهى است داراى گلى زرد و خوشبو و چسبناك از رسته ى ( المركبات ) .