شده گامهاى نزديك به هم نهاد ، - الفَرسُ فِى جَرْيه : اسب در دويدن پاهاى خود را بر جاى دستهاى خود نهاد . الطَّابَق - ج طَوَابِق و طَوَابِيق : ظرفى كه در آن غذا پخت شود ، نيمى از گوسفند ، مرادف ( الطَّاباق ) است . الطَّابِق - ج طَوَابِق : يك طبقه خانه ؛ « بنايةٌ ذات طابقٍ او طوابق » : خانهء يك طبقه يا چند طبقه ، مرادف ( الطَّابَق ) است و - ( ت ) : موجودى تاجرى كه ورشكست شده باشد . الطَّابُور - ج طَوَابير : گروه سربازان ؛ « الطَّابُورُ الخَامِس » : ستون پنجم جاسوسى . الطَّابيَّة - عند الموارنة : نوعى كلاه كه ويژهء كشيشان مارونى است ، اين واژه ايتاليائي است . الطَّاجِن - ج طَيَاجِن و طَوَاجِن : ماهيتابه ( يونانى است ) . طاحَ - - طَوْحاً [ طوح ] : آن مَرد آواره و گُم شد ، مشرف به مرگ شد ، - السَّهْمُ : تير خارج شد ولى به هدف اصابت نكرد . طاحَ - طَيْحاً [ طيح ] : به معناى طاحَ طوحاً مىباشد . الطَّاحِن - فا ، سازندهء آرد . الطَّاحِنَة - ج طَوَاحِن : مؤنث ( الطَّاحِن ) است ، دندان آسيابى . الطَّاحُون - ج طَوَاحِين : آسياب ، كارخانه آردسازى . الطَّاحُونَة - ج طَوَاحِين : مرادف ( الطَّاحُون ) است . الطَّاحِي - [ طحو ] : فا ، دامنه دار و پهن ، بلند ، جمع بسيار . طارَ - - طَوْراً و طَوَرَاناً [ طور ] بفلان : به او نزديك شد . طار - - طَيْراً و طَيَراناً و طَيْرُورَةً [ طير ] : سبك بال شد و شتاب كرد ، - الطَّائرُ : پرنده با دو بال خود پريد . ، - الَى كَذا : به سوى آن شتاب كرد ، - بِكَذا : براى آن چيز رفت ، - صِيتُه : بلند آوازه شد ، - بِخَيالِه الى : انديشه او را به سوى چيزى كشانيد ، - فَرَحاً : بسيار خُرسند شد ، - طَائِرُه : خشمگين شد ، - الشَّعَرُ : موى بلند شد . الطَّار - [ طور ] ( مو ) : دايره زنگى ، تار . الطَّارُّ - [ طرّ ] : « غلامٌ طَارٌّ » : آنكه موى پشت لب او درآمده باشد . الطَّارِئ - ج طُرَّاء و طُرَاء [ طرأ ] : فا ، خلاف اصل ، بيگانه ، غير منتظر ، آنچه كه به حساب نمىآيد ، ج طوارِئ : پيشامد ناگهانى . الطَّارِئَة - ج طَوَارِئ و طارِئات : مؤنث ( الطَّارئ ) است ، مردم غير اصلى كشور ، بلاى سخت ؛ « حالةُ الطَّوارِئ » : وضعيت استثنايى كشور . الطَّارَة - [ طور ] ( مو ) : گونه اى ابزار موسيقى ، دايرهء زنگى ؛ « طَارَةُ المنْخُل » : اطراف چوبىِ الك . طارَحَ - مُطَارَحَة [ طرح ] ه الكلامَ أو الشعْرَ أو الغناءَ : در مباحث ادبى كلامى يا شعر يا آواز مناظره كرد . طارَدَ - مُطَارَدَةً و طِرَاداً [ طرد ] ه : به دنبال او رفت ، در پى او كوشيد ، - الأَقرانُ : بر يكديگر حمله بردند . الطَّارف - فا ، دارائى كه تازه بدست آمده ، آنچه كه به چشم مىخورد . الطَّارِفَة - ج طَوَارِف : مؤنّث ( الطَّارف ) است . طارَقَ - مُطَارَقَةً و طِرَاقاً [ طرق ] الظلامُ أو الغمامُ : تاريكى و يا ابرها زياد شد و روى هم انباشته شدند ، - بَيْنَ الثّوبين : دو جامه را بر روى هم پوشيد . الطَّارِق - ج طُرَّاق و أَطْرَاق : فا ، آنكه شبانگاه بر كسى وارد شود ، ستارهء صبحگاهى . الطَّارِقَة - ج طَوَارِق و طارِقَات : مؤنث ( الطَّارِق ) است ، فاميل مرد ، تخت كوچك ، حادثهء سخت ، بلاى ناگهانى . الطَّارَج - هر چيز تازه ، اين كلمه فارسى است . الطَّاس - ج طاسَات [ طوس ] : ظرفى كه در آن آب نوشند . طاشَ - - طَيْشاً [ طيش ] : سبكبال شد ، عقل از سر او به در شد ، - السَّهْمُ عَنِ الغَرضِ : تير رها شد ولى به هدف اصابت نكرد ، - سَهْمُه : نتيجه نگرفت . طاعَ - - طَوْعاً [ طوع ] لفلان : مطيع و فرمانبردار شد . طاعَ - طَيْعاً [ طيع ] : فرمانبردار شد . الطَّاع - [ طوع ] : مرادف ( الطَّائع ) است ، مطيع و منقاد و فرمانبردار . الطَّاعَة - [ طوع ] : مصدر ( أَطَاعَ ) است ، اطاعت كردن ؛ ( سَمْعاً و طَاعَةً ) : به دستور تو فرمانبردارم . طاعَمَ - مُطَاعَمَةً [ طعم ] ه : با او غذا خورد . الطَّاعِم - آنكه روزى فراخ دارد ، خوش خوراك . الطَّاعِن - فا ، - فِى السِّنّ : سالخورده ، پير . الطَّاعِنَة - مؤنث ( الطَّاعِن ) است ؛ « رِسَالَةَ طَاعِنَةٌ » : نامه اى كه در آن نكوهش و بد گوئى نوشته شده باشد . الطَّاعُون - ج طَوَاعِين ( طب ) : بيمارى طاعون . الطَّاغُوت - ج طَوَاغٍ و طَوَاغِيت [ طغو ] : هر كه بر ديگرى تعدى كند ، هر معبودى به جز خدا ، هر انديشهء بد و گمراه كننده ، شيطان ، گمراه كننده . الطَّاغِي - ج طُغَاة و طَاغُون [ طغي ] : فا ، ستمگر . الطَّاغِيَة - [ طغو ] : مؤنث ( الطَّاغي ) است : متكبر و ستيزه خوى ، زورگوى . طافَ - - طَوْفاً و طَوَافاً و طَوَفَاناً [ طوف ] بالمكان و حولَه : به دور آن مكان طواف كرد ، - فِى الْبِلاد : به گردش شهرها رفت ، - طوْفاً بِه الْخيالُ : در خواب و خيال و رؤيا چيزى را ديد . طافَ - - طَيْفاً و مَطَافاً [ طيف ] الخيالُ : خيال به خواب او آمد . الطَّافِح - فا ، پُر - مست . الطَّافِحَة - مؤنّث ( الطَّافِح ) است ، چيزى خشك . الطَّافِي - [ طفو ] : فا ؛ « السَّمَكُ الطَّافي » : ماهى مرده كه روى آب افتاده باشد . طاقَ - - طَوْقاً و طاقَةً الشيءَ : آن كار را توانست انجام دهد .