فؤاد افرام البستانى ( مترجم : مهيار )
221
فرهنگ ابجدى ( عربى - فارسي ) ( ترجمهء المنجد الأبجدى )
به يكديگر تير انداختند . تَرَاضَخَ - تَرَاضُخاً [ رضخ ] القومُ بالحجارة : آن قوم به يكديگر سنگ انداختند . تَرَاطَنَ - تَرَاطُناً [ رطن ] القومُ فيما بينهم : آن قوم با يكديگر به زبان غير عربى سخن گفتند . الترَّاع - دربان ، - من السَّيْل : سيلى كه درّه را پر كند . تَرَاغَبَ - تَرَاغُباً [ رغب ] الناسُ في الخير : مردم خواهان نيكى شدند ، - الوادي : آن دره فراخ شد . تَرَافَأَ - تَرَافُؤاً - تَرَافُؤاً [ رفأ ] القومُ على الشيء : آن قوم با هم بر چيزى توافق و هميارى كردند . تَرَافَدَ - تَرَافُداً [ رفد ] القومُ : آن قوم به هم كمك و يارى كردند . تَرَافَعَ - تَرَافُعاً [ رفع ] الخصمان الى الحاكم : آن دو خصم براى دادخواهى نزد حاكم رفتند ، - الرجُلانِ : آن دو مرد يكديگر را بلند كردند . تَرَافَقَ - تَرَافُقاً [ رفق ] الرجلانِ : آن دو مرد با هم دوستى و رفاقت كردند . تَرَاقَى - تَرَاقِياً [ رقي ] أمرُهم الى الفساد : كارِ آنها به فساد و تباهى كشيده شد . تَرَاقَبَ - تَرَاقُباً [ رقب ] الرجلانِ : آن دو مرد يكديگر را مراقبت كردند . تَرَاقَدَ - تَرَاقُداً [ رقد ] : پشيمان شد ، - القومُ على فلانٍ : آن قوم يكديگر را بر عليه فلانى يارى دادند . التَّراقِي - جمع ( التَّرْقُوَة ) است ؛ - « بَلَغَتْ رُوحُهُ التَّراقي » : مشرف به مرگ شد . تَرَاكَبَ - تَرَاكُباً الأمْرُ : آن كار بر روى هم انبوه شد . تَرَاكَضَ - تَرَاكُضاً [ ركض ] القومُ : آن قوم با هم دويدند . تَرَاكَلَ - تَرَاكُلًا [ ركل ] القومُ : آن قوم بر يكديگر لگد زدند . تَرَاكَمَ - تَرَاكُماً [ ركم ] الشيءُ : آن چيز انبوه و متراكم شد . تَرَامَى - تَرَامِياً [ رمي ] القومُ : آن قوم به هم تيراندازى كردند ، - تْ بِهِ البلادُ : شهرها او را به بيرون راندند ، - الأمرُ : آن كار به طول انجاميد ، - الشيءُ : آن چيز بدنبال هم آمد ، - السّحابُ : ابرها به يكديگر پيوستند ، - عليه : با او زد و خورد كرد و اظهار التماس و زارى كرد ، - إِلَيْنا أَنَّ : بما خبر رسيد كه . . . تَرَامَحَ - تَرَامُحاً [ رمح ] القومُ : آن قوم با نيزه به هم يورش بردند . تَرَامَزَ - تَرَامُزاً [ رمز ] القومُ : آن قوم با هم رمز و اشاره به كار بردند ؛ - « دَخَلْتُ عليهم فَتَغَامَزوا و تَرَامَزوا » : بر آن قوم وارد شدم آنها به يكديگر اشاره مىكردند . التّرامْوَاي - ترن برقى ، مترو - اين واژه انگليسى است - . تَرَانَى - تَرَانِياً [ رنو ] عنهُ : از او غفلت كرد . التّرانْزِيت - ( ت ) : ترانزيت ، عبور كالا از كشورى بدون پرداختن عوارض دخول - اين واژه لاتين است - . تَرَاهَى - تَرَاهِياً [ رهو ] القومُ : آن قوم نسبت به هم مرافقت و مهربانى كردند . تَرَاهَنَ - تَرَاهُناً [ رهن ] القومُ : آن قوم با يكديگر گرو بستند . تَرَاوَحَ - تَرَاوُحاً [ روح ] الرجُلانِ الأمرُ : آن دو مرد كارى را بطور متناوب با هم انجام دادند ، - بَينَ كَذَا . . . و كَذَا : در پى كارى به كار ديگر پرداخت . تَرَاوَضَ - تَرَاوُضاً [ روض ] الرجُلانِ في البيع و الشراء : آن دو مرد در امر خريد و فروش كالا با هم چانه زدند ، - القومُ فى الأمرِ : آن قوم در آن كار با هم مناظره كردند . تَرَاوَغَ - تَرَاوُغاً [ روغ ] الرجُلان : آن دو مرد با هم كشتى گرفتند ، آن دو مرد يكديگر را فريب دادند . التَّرَاويح - [ روح ] : جمع ( التَّرْوِيحَة ) است . تَرَأَّى - تَرَئّياً [ رأى ] في المِرآة : در آئينه نگاه كرد ، - لهُ : بسوى او رفت تا ويرا ببيند . تَرَاَّسَ - تَرَؤُّساً [ رأس ] : رئيس شد . تَرَاَّف - تَرَؤُّفاً [ رأف ] بِهِ : به او مهربانى بسيار كرد . تَرِبَ - - تَرَباً المكانُ : خاك آن مكان بسيار شد ، - الشيءُ : آن چيز خاكى شد ، - الرجُلُ : آن مرد بى چيز و بينوا شد چنان كه گوئى خاك نشين شده است ؛ - « تَرِبَ بَعْد ان اتْرَب » : پس از توانگرى فقير شد . تَرَّبَ - تَتْريباً : مال و دارائى او بسيار شد چنان كه گوئى به اندازهى خاك ثروتمند شد ، دارائى او كم شد ، - الشيءَ : روى آن چيز خاك ريخت . التُّرْب - مترادف ( التُّراب ) است . التَّرْب - مترادف ( التُّراب ) است . التِّرْب - ج أَتْرَاب : همسنّ و سال . اين واژه بيشتر دربارهى مؤنث به كار مىرود ؛ - « هذه تِربُ فلانة » : اين زن همسال فلانه است . التَّرِب - فقير ؛ - « مَكانُ تَرِبٌ » : جاى پر از خاك . تَرَبَّى - تَرَبِّياً [ ربو ] الولدَ : آن جوان را تربيت كرد ، - الوَلَدُ : ان جوان تربيت و با فرهنگ شد . تَرَبَّبَ - تَرَبُّباً [ ربّ ] الصبيَّ : آن كودك را پرورش داد تا به سن بلوغ رسيد ، - القومُ : آن قوم با هم جمع شدند . التُّرْبَة - ج تُرَب : به معناى ( التُّراب ) است ، قبر ؛ - « تُربةُ الإنْسان » خاك قبر يا باقيمانده انسان . التَّرِبَة - مؤنث ( التَّرِب ) است ؛ - « رِيحٌ تَرِبَة » : باد كه همراه با خاك باشد ، - ج تَرِبَات : اطراف انگشتان . تَرَبَّحَ - تَرَبُّحاً [ ربح ] : خواستار ربح شد . تَرَبَّصَ - تَرَبُّصاً [ ربص ] : منتظر شد ؛ - « تَرَبَّصَ الفرصةَ » : در پى فرصت شد ، - عن الأمرِ : از آن كار باز ايستاد ، - فى المكانِ : در آن مكان توقف كرد ، - بِفلان : در انتظار فلانى شد ، - بِسلعتِهِ الغلاءَ : كالايش را براى گران شدن احتكار كرد . تَرَبَّعَ - تَرَبُّعاً في جلوسِه : چهار زانو نشست ، - على العرَش : بر روى تخت نشست