سخنرانى [ در جمع بانوان « مجمع القرآن » ؛ ( عمل به قرآن براى سعادت جامعه ) ] زمان : 16 آبان 1358 / 16 ذى الحجّه 1399 مكان : قم موضوع : لزوم عمل به قرآن و پيروى از اولياى دين براى سعادت فرد و جامعه حضار : بانوان « مجمع القرآن » بسم اللَّه الرحمن الرحيم حركت معنوى و تربيت انسانى در پرتو قرآن ما بايد كتابمان قرآن باشد . معنايش نه اين است كه فقط بگوييم كتاب ما قرآن است ، بلكه بايد با او حركتهاى معنوى بكنيم ، به تربيت انسانى برسيم ، با او اجتماع خودمان را اصلاح كنيم ، با او همهء جهات مادى و معنوىاش را طى كند . او قرآن است كه كتاب ماست . اين كتابى است كه بايد بخوانيم و بفهميم و عمل كنيم . فقط بگوييم : « كتاب است » اين ، كتاب نمىشود . وقتى كتاب ، كتاب ماست كه به محتواى اين كتاب عمل بكنيم . كوشش كنيد كه كتاب شما ، كتاب خدا و قرآن باشد . توجه شما به محتواى كتاب خدا باشد ؛ كلام از خداست ، وسيله پيغمبر خداست و ما مخاطب ؛ مخاطب به همان خطابهاى الهى . با لفظ « يا أَيُّهَا النَّاسُ * » ؛ نسبت به همهء بشر ، « يا أَيُّهَا * المؤمنون » ؛ نسبت به مؤمنين به اسلام . دستورها ، همه دستورهايى است كه تربيت‌كننده است . تربيت قرآنى ، منشأ كمال بشر انسان اگر تربيت الهى نشود ، حيوان است ، بلكه بدتر از حيوان . شما هيچ حيوانى را خونخوارتر از انسان نمىتوانيد پيدا بكنيد . حيوانات ديگر ، همان يك طعمه‌اى مىخواهند كه شكمشان را سير كنند . و وقتى شكمشان سير شد كنار مىروند ، مىنشينند ، مىخوابند . انسان است كه سير نمىشود ، انسان است كه هم در طرف كمال ، ما فوق همه چيز است هم در طرف شقاوت و نَفْس ، ما فوق همه است . اگر تربيت بشود ، آن تربيتى كه كتابهاى