يك قدرى توجه به اينكه كار بايد با تدريج انجام بگيرد ، كار بايد با يك قدرى حوصله ، يك قدرى صبر ، يك قدرى توجه به اينكه مشكلات كم نيست ، زياد است [ انجام شود ] نبايد هر قشرى هِى فكر كنند كه يك مشكلاتى ما داريم ، چرا الآن درست نمىشود . اين اسباب اين مىشود كه نتوانند آنهايى كه مىخواهند رفع مشكلات را بكنند ، نتوانند رفع بكنند . و لهذا ، من از همهء قشرها ، خصوصاً از جوانهاى دانشگاهى و دانشسرايى و محصِّلين ، خواهش مىكنم يك قدرى توجه داشته باشند به اينكه آلتِ دست ، يك وقت واقع نشوند كه با يك طورى كه خود شماها هم نمىتوانيد مطّلع بشويد چه است ، همچو مطلب را درست مىكنند كه هر كه اعتقاد كند كه نه ، الآن بايد اعتصاب كرد ، الآن بايد ريخت در خيابان ! اگر نريزيم در خيابان ، چه خواهد شد . شما بدانيد كه هر چه آرامتر باشد مملكت ، بهتر مىشود اصلاحش كرد . در يك محيطى كه توى خيابان بريزند به جان هم ، نمىشود اقتصادش را درست كرد ؛ نمىشود دانشگاهش را درست كرد . وقتى محيط آرام باشد ، توجه بكنند كه بايد آرام بشود ، محصِّلين سر كلاس بروند ، مشغول كارشان بشوند ، معلمين مشغول كارشان بشوند ، اساتيد مشغول كارشان بشوند ، زارع مشغول كارش بشود ، كارگر مشغول كارش بشود ، آرامش در يك مملكتى پيدا بشود ، آن وقت كسانى كه مىخواهند خدمت بكنند ، مىتوانند خدمت بكنند . اما اگر آرامش نباشد ، مثلًا فرض كنيد كه كردستان ، كه اين اشخاص فاسد ريختند و به همش زدند ، خوب ، كردستان كه نمىشود با اينكه به هم خورده است اسفالت بشود . جايى كه دارند جنگ با هم مىكنند ديگر اسفالت معنا ندارد يا مريضخانه درست بشود ، اين بايد آرامش پيدا بشود تا بتوانند آنهايى كه مىروند براى اصلاح ، اصلاح بكنند ، مثلًا آقايان كه در جهاد سازندگى رفتند - و خداوند همه‌شان را حفظ كند - يك همچو كار بزرگى را مشغول شده‌اند و يك همچو فداكارى مىكنند جوانها ، مىروند در جهاد سازندگى ، كار بسيار با ارزش است ، لكن اگر يك وقتى فرض كنيد در آنجا هم آمدند يك شلوغكارى كردند ، يك كارى كردند كه نگذارند كار انجام بشود ، خوب ، محيط وقتى به هم خورده بشود ، آنها هم نمىتوانند كارشان را انجام