حمايت مردم از دولت در نظام جمهورى اسلامى در اين حكومت دوم ، كه باز تمام اسلامى نيست ، باز يك نسيمى از اسلام است ، يك نسيم جزئى از اسلام در ايران آمده است ، شما ديديد كه وقتى قضيه كردستان پيش آمد چه كردند مردم از همه اطراف . نه نظامى تنها و نه پاسدارهاى تنها ؛ اقشار مردم ، مردم كوچه و بازار ، زنها اينجا آمده‌اند كه شما اجازه بدهيد ما برويم كردستان . گفتم نه آقا جان ، لازم نيست شما برويد . و چنانچه آن وقت جلو گرفته نشده بود ، براى اينكه خوب ، خيلى آنجا شلوغ نشود ، شايد آنجا بسيار مىرفتند براى كمك كردن ، منتها احتياجى پيدا نشد به حمد اللَّه - خود ارتش با پاسدارها حل كردند ، اين براى چه بود ؟ براى اينكه حالا مردم مىبينند كه اين حكومتشان نمىخواهد آزارشان بدهد ؛ نمىخواهد اذيّت كند ؛ بيخودى كسى را نمىگيرد ؛ خودش هم مىآيد توى [ مردم ] ؛ نخست وزيرتان هم مىآيد توى مردم و راه مىرود و توى همين شلوغيها مىآيد و مردم هم به او تنه مىزنند ؛ از باب اينكه يك نفر از افراد است ديگر ، ولى مردم پشتيبانش هستند . و آن روزى كه برايش و براى مملكت يك مشكلى پيدا بشود ، مردم مملكت را از خودشان مىدانند ؛ نمىگويند كه منافع ما را آنها مىبرند ، خوب ، خودشان هم جلو بگيرند . اين منافع مال خودمان است ، خودمان هم بايد حفاظت كنيم . براى ارتش و تمام قواى انتظاميه اين بايد يك عبرت باشد . اين دو قطب را مطالعه كنند و عبرت بگيرند كه آن طور وقتى عمل مىشد ، مردم با آنها آن طور بودند ؛ كارشكنى مىكردند ، هر چه مىتوانستند از زير بار بيرون مىرفتند ، اگر مىتوانستند هم كارشكنى مىكردند . در اين قطب ، مردم موافق‌اند ؛ همراهى مىكنند . اين جهاد سازندگى شما خيال مىكنيد در آن وقت اگر بود اين جهاد سازندگى مىشد . هر چه فرياد مىكردند ، مىگفت غلط كردند ! اين جهاد سازندگى كه با يك ندا جهاد سازندگى اين طور شد كه از امريكا مىآيند اينجا جوانها - كه يك دسته‌اى پيش از اين چند روز ، چند وقت پيش از اين آمدند - و مىروند سراغ دهات اينجاها براى سازندگى . در تلويزيون ديده‌ايد لا بد كه زن ، مرد ، زنهاى محترم ، مردهاى محترم ، اينها خودشان را الآن از ملت مىدانند ، و مىروند با ملت [ و ] با برادرهاى خودشان ، مثل خانه