حساب مىكنند مىگويند اينها ضعيفند . آنهايى كه اينها را جزء ضعفا مىشمارند نه اينكه ضعفا . بعضيها اين كلمه را چون نفهميده‌اند ، كلمهء « مستضعف » را نفهميده‌اند ، مىگويند كه خوب ، چرا مستضعف ؟ چرا ما بايد مستضعف [ باشيم ] آنها ما را ضعيف ، حساب مىكنند ؛ نه اينكه شما ضعيفيد . شما ايمان داريد ، شما آن بوديد كه يك همچو قدرتى را با مشت عقب زديد و به جهنم فرستاديد . قوّت ايمان در شماست و حس شهادت خواهى كه جوانها مكرر اين معنا را مىخواهند ؛ زنها مكرر مىگويند به اينكه فلان جوان ، فلان جوان ، از من رفته ، دو تا ديگر هم هست ، اين هم مىدهم . اين حس بود ، اين حس شهادت خواهى و فداكارى بود كه يك ملتى كه هيچ نداشت بر طاغوت غلبه داد . اساس را بايد حفظ بكنيم . اساس اسلام است ، و جمهورى اسلامى با محتواى اسلامى . بايد كوشش كنيد تا حفظ بشود اين مجالس و مجامع اسلامى را بايد حفظ بكنيد . هر دو جهت بايد باشد . نه آن طورى كه سابق بود و اصلش كارى به دستگاه ظلم نداشتند . آن هم با يك تبليغاتى كه شده بود . نه آنكه ما بياييم نمازمان را بخوانيم ، و برويم سراغ كارمان توى خانه‌مان بنشينيم ؛ اهل منبر هم بروند و چهار تا كلمه روضه بخوانند ، و فوقش هم چهار تا كلمه اخلاق بگويند و بروند تو خانه‌هاشان بنشينند . بايد در مقابل ظلم ، در مقابل ستم ، بايستند . معناى جملهء : كلُّ يومٍ عاشورا و كلُّ ارضٍ كربلاء اين كلمهء « كُلُّ يَوْمٍ عَاشُورَا و كُلُّ أَرْضٍ كَرْبَلاء » يك كلمهء بزرگى است كه اشتباهى مىفهمند . آنها خيال مىكنند كه يعنى هر روز بايد گريه كرد ! لكن اين محتوايش غير از اين است . كربلا چه كرد ، ارض كربلا در روز عاشورا چه نقشى را بازى كرد ، همهء زمينها بايد آن طور باشند . نقش كربلا اين بود كه سيد الشهداء - سلام اللَّه عليه - با چند نفر جمعيت و عدد معدود ، آمدند كربلا و ايستادند در مقابل ظلم يزيد و در مقابل دولت جبار . در مقابل امپراتور زمان ايستادند و فداكارى كردند و كشته شدند ، لكن ظلم را قبول نكردند ، و شكست دادند يزيد را . همه جا بايد اين طور باشد . همه روز هم بايد اين طور باشد . همه