سخنرانى [ در جمع هيأت فاطميون تهران ( فلسفهء عاشورا - حفظ جمهورى اسلامى ) ] زمان : 4 مهر 1358 / 4 ذى القعدة 1399 مكان : قم موضوع : مقايسهء رژيم پهلوى با دولتهاى امَوى و عباسى - فلسفه عزادارى امام حسين ( ع ) - ضرورت حفظ جمهورى اسلامى با محتواى اسلامى حضار : هيأت فاطميون تهران بسم اللَّه الرحمن الرحيم مقايسهء رژيم پهلوى با دولتهاى اموى و عباسى تفاوت بين رژيم پهلوى با رژيمهاى سابق و دولت اموى و عباسى اين بود كه [ در عين حال كه ] همهء اينها در يك معنا مشترك بودند ، و آن اينكه نمىخواستند اسلام آن طورى كه هست تحقق پيدا بكند . هم بنى اميه اين مطلب را مىخواستند اسلام را به حسب ظاهر قبول داشتند و در راه او هم كارهايى مىكردند ، و جماعت جمعه را همان سلاطينشان به جا مىآوردند ، هم بنى اميه ، هم بنى عباس . لكن نمىخواستند آن اسلامى كه پيغمبر اكرم فرموده است و اهل بيت آن را مىشناختند نمىخواستند آن تحقق پيدا بكند ؛ براى اينكه آن اسلام آن بود كه خود پيغمبر و امير المؤمنين - سلام اللَّه عليه - رأس آن بودند و زندگىشان آن بود ، اينها مىديدند كه اگر اسلام را به آن نحو بخواهند ارائه بدهند ، به آن طورى كه اهل بيت مىخواهند ارائه بدهند ، اينها ارائه بدهند ، خوب ، نمىتوانند ديگر كاخ داشته باشند و آن مسائل . مردم در آن كوخها باشند ؛ و آنها در آن كاخهاى با عظمت باشند ، كه بعد از اينكه بعضىشان مردند ، طلاهايشان را با كلنگ مىشكستند و تقسيم مىكردند ! اسلام يك همچون عنوان سرمايه دارى به آن معنايى كه هست نمىپذيرد ، اسلام قواعد دارد . آنها هم نمىخواستند آن طور باشد . لكن غير از اين رژيم اخير هم ، سلاطين - كه همه‌شان ، سر تا تَهِشان ، فاسد بودند ، و گمان ندارم در تمامشان بتوانيد پيدا بكنيد به اندازه دو نفر ، سه نفر پيدا بكنيد كه اينها يك اشخاص