به جاهاى خوب بايد ببرد ، مسئول اين است كه اين را به جاهاى خوب و به علفچراهاى خوب ببرد و به آبهاى خوب ، و مسئول است پيش صاحبان او به اينكه چرا نبردى ؟ امر به معروف و مسئوليت همگانى همهء ما آن حال را داريم ، مسئوليم در مقابل خدا و در مقابل وجدان . و همه‌مان بايد مراعات بكنيم ؛ يعنى نه اينكه مراعات خودمان را ؛ من مراعات همهء شما را بكنم ؛ شما هم هر يك مراعات همه را . يك همچو برنامه است كه همه را وادار كرده كه به همه « چرا » بگوييم ، همه را . به هر فردى ، لازم كرده به اينكه امر به معروف كند . اگر يك فرد خيلى به نظر مردم مثلًا پايين يك فردى كه به نظر مردم خيلى اعلا رتبه هم هست ، اگر از او يك انحرافى ديد ، بيايد - اسلام گفته برو به او بگو نكن - بايستد در مقابلش بگويد اين كارَت انحراف بود نكن . مىگويند عمر گفت - در وقتى كه خليفه بود - كه من اگر چنانچه خلافى كردم به من مثلًا بگوييد و چه بكنيد . يك عربى شمشيرش را كشيد گفت ما با اين مقابل تو مىايستيم . اگر تو بخواهى خلاف بكنى ، ما با اين شمشير مقابلت مىايستيم . « 1 » تربيت اسلامى اين است كه در مقابل اجراى احكام خدا و در مقابل راه انداختن نهضتهاى اسلامى ، هيچ ملاحظه از كسى نكند . اين آقاست اين غير آقا ، اين پدر است اين پسر است ، اين رئيس است ، اين مَرءوس است ، ابداً اين مسائل نباشد در كار . مسأله اين باشد كه اين آيا به طريق اسلام دارد عمل مىكند يا نه . به طريق اسلام عمل مىكند ، هر فردى باشد بايد از او قدردانى كرد و تشويق كرد و محبت به او كرد . بر خلاف اسلام كه باشد ، هر فردى مىخواهد باشد ، يك روحانى عاليمقام باشد ، يك آدمى باشد كه مثلًا رأس باشد ، يك سركرده باشد ، وقتى ديدند بر خلاف مسير دارد عمل مىكند ، هر يك از افراد موظفند كه به او بگويند كه اين خلاف است ، جلويش را بگيريم . همهء ما الآن موظفيم به اينكه اعمالى كه خودمان مىكنيم يك اعمالى نباشد كه چهرهء انقلاب ما را مُشوَّه كند ؛ غير از آن طور كه خدا مىخواهد عرضه بكنيم .

--> ( 1 ) - كنز العمال ، ج 12 ، ص 562