سخنرانى [ در جمع دانشجويان دانشگاه امير كبير تهران ( حفظ روح انقلابى ) ] زمان : 9 خرداد 1358 / 4 رجب 1399 مكان : قم موضوع : نگرانى از گرايش توده‌ها به منافع شخصى - حفظ روح انقلابى حضار : دانشجويان دانشگاه پلى تكنيك ( امير كبير ) بسم اللَّه الرحمن الرحيم نگرانى از كاهش شور انقلابى اين صحيح است كه ملت اگر بيدار باشد ، چنان كه بود ، و متحد باشد ، چنان كه بود ، و مسيرش معلوم باشد ، چنان كه بود ، و الهى باشد ، چنان كه بود ، واضح است كه هيچ قدرتى نمىتواند با آن مقابله كند . چنان كه ديديد كه با مجهز بودن آن قدرت شيطانى به همهء جهازات و با پشتيبانى همهء دول از او ، يعنى دولتهاى اسلامى و دولتهاى غير اسلامى و ابرقدرتها همه پشتيبانى كردند از آن مع ذلك نتوانستند . اين معلوم است لكن نبايد ما غافل باشيم از يك مطلب ؛ و آن اينكه ، الآن كه ما در اين جلسه هستيم اگر مطالعه كنيم حالات ملت را ، مىبينيم كه آن شورى كه در اول بود كمتر شده است . اين را نبايد فراموش كنيم . آن وقت كه همهء مردم مىريختند در خيابانها همه‌شان ، همه مىريختند در خيابانها و فرياد مىزدند « اللَّه اكبر » و شاه را نمىخواستند و جمهورى اسلامى را مىخواستند ، آن وقت يك شور بسيار عجيب خدايى بود و با همان شور پيش بردند و با همان شور و شعف رأى به جمهورى اسلامى دادند كه از صد ، نود و نه و نيم گفته مىشود كه رأى دادند كه در دنيا سابقه نداشت . اما حالا مثل اينكه ملت با دسيسه‌هايى كه دنبالش است افتادند دنبال اينكه ما احتياج به خانه داريم ، ما احتياج به كار داريم ، ما احتياج به زندگى داريم . از آن قدرت ابتدايى كه همه يك جهت داشتند و فراموش كرده بودند گرفتاريهاى خودشان را ، مىريختند در خيابان ، هيچ كدام به فكر اين نبودند كه ما حالا كار داريم يا كار مىخواهيم يا خانه مىخواهيم ، اصلًا اين مطرح نبود پيششان آن وقت . اگر