سابق ميسر بشود . اگر آرامش نباشد ، هر جاى مملكت يك صدايى درآيد ، يك اختلافى بشود ، خوب ، قهراً دولت آن وقت كارهايى كه مىخواهد براى سازمان دادن بكند ، نمىتواند بكند و اما اگر آرامش پيدا بشود ، كه ان شاء اللَّه با همت همه ، جمهورى اسلامى - به حسب معنايش نه فقط رأيش ، به واقعيتش - تحقق پيدا بكند و دولت مستقلى پيدا بشود ، احكام اسلام تحقق پيدا بكند ، آن وقت براى همهء قشرهاى ملت سعادت است ؛ هم سعادت دنيا و هم سعادت آخرت . در هر صورت ما الآن احتياج به كمك داريم ؛ همهء ما بايد در اين مملكتى كه خراب كردند و رفتند ، همدست بشويم . آرامش را اول حفظ بكنيم ، دنبالش هم ، همه با هم دست به هم بدهيم ، ساخته بشود . ويرانگرىهاى رژيم شاه معلوم است همه جا توجه به آن نشده . نه اين است كه شما خيال كنيد كه به عشاير شما توجه نشده ؛ الآن هر عشيره‌اى از هر جا كه مىآيد اعتقادش اين است كه فقط آنجا از همه جا بدتر است . بختيارىها بيايند ، همين مطلب را مىگويند كه هيچ جا به خرابى بختيارىها نيست ؛ عرض كنم كه بلوچ‌ها مىآيند همين را مىگويند ، كردستانىها همين را مىگويند . همه هم يك مطلب صحيحى است ؛ براى اينكه به هيچ كدام رسيدگى نشده است . من كراراً گفته‌ام كه تهران - كه مركز هست و همهء قواى دولتى در آنجا بيشتر مىخواهند فعاليت كنند - مثلًا براى تعمير الآن در تهران سى محله - ظاهراً همين حدود كه به من نوشته بودند هست - كه اين محله زاغه‌نشين‌ها و - عرض كنم كه - چادرنشين‌ها و اينها هستند ؛ در خود تهران ؛ كه اينها هم هيچ ندارند ؛ نه برق دارند ، نه آب دارند ، نه اسفالت دارند ، نه بهدارى دارند ؛ هيچ ندارند ، در تهران اين هست . اين براى اين بوده است كه كارى اينها نداشتند به اينكه ملت چه بشود . آنها مىخواستند منافع خودشان را و منافع امريكا و امثال امريكا را تأمين كنند . از اين جهت به اينكه به حال ملت برسند ، اصلًا اين مطرح نبوده پيش آنها ، كه در يك مملكتى ملت خودش هم يك چيزى است . آنها چيزهايى كه بايد براى خود ملت صرف بشود دادند به غير ؛ ابداً مربوط به ملت هيچ نشد .