سخنرانى [ در جمع فرهنگيان رفسنجان ( عوامل پيروزى - اهميت كار فرهنگى ) ] زمان : 29 فروردين 1358 / 20 جمادى الاول 1399 مكان : قم موضوع : عوامل پيروزى - كارشكنى گروهكها - اهميت فرهنگ حضار : گروهى از فرهنگيان رفسنجان بسم اللَّه الرحمن الرحيم عنايات غيبى الهى در انقلاب اين حقيقتى است كه بايد اعتراف كرد كه قلعهء محكمى بود كه احتمال فتح آن [ نمىرفت ] « 1 » و فتح شد . و دژ عظيمى بود كه احتمال شكستن آن نمىرفت و شكسته شد . ملتى با نداشتن هيچ ابزار و ساز و سلاح بر ابرقدرتها و بر قدرت شيطانى كه تا دندان مسلح بودند غلبه كرد . لكن اين من نبودم كه اين غلبه را نصيب شما كرد ، اين خداى تبارك و تعالى بود . من در پاريس كه بودم و مىشنيدم كه تمام مردم بلاد - از آن اقصا بلاد « 2 » تا مركز ، از دهات كوچك تا شهرستانهاى بزرگ - همه با هم متحد شدند و همه يك كلمه مىگويند و آن اينكه « سلسلهء پهلوى نه و جمهورى اسلامى آرى » ، من آنجا اين طور فهميدم كه اين دستْ ، دستِ غيب است ؛ انسان نمىتواند اين وحدت را تحصيل كند . انسانها شعاع فعاليتشان محدود است ؛ ممكن است يك شهر را يا يك استان را ، به وحدت كلمه برساند ، ممكن است كه يك گروه از مردم را وحدت كلمه درشان ايجاد كند لكن يك كشور سى و چند ميليونى با اختلاف گروهها ، با اختلاف آمال و آرزوها ، با اختلاف فهم و شعور آنها ، همه با هم مجتمع شدند و همه با هم دست به هم دادند و يك مطلب را خواستند . اين نيست الّا اينكه دستِ غيبى در كار است : خداى تبارك و تعالى به وسيلهء امام زمان - سلام اللَّه عليه - [ اين تحول را در مردم پديد آورد ] . از آن وقت يأس در من هيچ وقت نبوده است ؛ از آن وقت بسيار اميدوار شدم كه اين مطلب

--> ( 1 ) - اصل : نمىشد . ( 2 ) - دورترين شهرها .