سخنرانى [ در مدرسهء علوى ( لزوم ادامهء مبارزه تا سقوط رژيم ) ] زمان : 13 بهمن 1357 / 4 ربيع الاول 1399 مكان : تهران ، مدرسه علوى موضوع : مفاسد سلطنت غير قانونى شاه و وجوب ادامهء مبارزه تا سقوط رژيم حضار : روحانيون بسم اللَّه الرحمن الرحيم جنايات بزرگ شاه بنده در اين مدت كه از ايران خارج بودم دعاگوى همهء آقايان بودم ، و حالا هم كه برگشتم به خدمت آقايان براى خدمتگزارى ، خدمت به روحانيت ، خدمت به آقايان علما و فضلا ، خدمت به جامعهء ايرانى ، حالا مىبينم كه رفقايى كه ما داشتيم با ريش سياه اينجا گذاشتيم با ريش سفيد تحويل مىگيريم . ما اشخاصى در زندان داشتيم كه وقتى كه از پيش ما رفتند در زندان ، سالم بودند ، قوى بودند ؛ وقتى كه از زندان بيرون آمدند ، آنهايى كه زنده مانده‌اند و از زندان بيرون آمده‌اند ضعيف شده‌اند ، پيرمرد شده‌اند ، مريض شده‌اند . اين نيروهاى انسانى كه از دست ما رفته است ، اين از همهء چيزها بالاتر بود . جناياتى كه سلسلهء پهلوى در جامعهء ما كرد ، شايد هيچ جنايتى بالاتر از اين جنايت نبود كه نيروهاى فعالهء انسانى ما را ، يا از بين بردند يا فعاليت آنها را خنثى كردند براى مدتهاى زياد . آنهايى كه بايد به اين امت خدمت كنند ، مثل علماى اعلام و اشخاص روشنفكر ، اينها را در زندان بردند . ده سال ، پانزده سال ، پنج سال در زندان اينها را بردند . صرفِ نظر از آن زجرهايى كه به اينها كردند ، آن خلافِ انسانيتهايى كه با اين اولياى خدا كردند ، اين نيرو را هدر دادند ؛ يعنى نيرويى كه بايد در جامعه فعال باشد . اگر مدرس است ، عده‌اى را تربيت بكند ؛ اگر محصل است ، خودش تربيت بشود ؛ اگر فعاليتهاى سياسى دارد ، فعاليت سياسى بكند ؛ فعاليتهاى مذهبى دارد ، فعاليتهاى مذهبى بكند - تمام اينها را اينها به هدر دادند .