سخنرانى [ در جمع صادركنندگان خشكبار ( كارنامهء حكومت پهلوى ) ] زمان : 17 بهمن 1357 / 8 ربيع الاول 1399 مكان : تهران ، مدرسهء علوى موضوع : كارنامهء حكومت پهلوى حضار : صادركنندگان خشكبار و دانه‌هاى كشاورزى [ بسم اللَّه الرحمن الرحيم ] غارت سرمايه‌هاى معنوى و مادى عرض كنم كه شما آقايان شايد بهتر از من مطلع باشيد كه در اين پنجاه سال حكومت سياه ، سلسلهء پهلوى براى ايران تقريباً بايد گفت هيچ نگذاشتند ؛ يعنى سرمايه‌هاى انسانى را و سرمايه‌هاى مادى ما را اينها از بين بردند . دانشگاهها كه بايد سرمايهء انسانى براى ما درست كنند ، اينها به وضع عقب افتاده‌اى نگه داشتند و دستور داشتند كه نگذارند [ در ] آنجا يك انسان كامل و خدمتگزار بار بيايد . و سرمايه‌هاى مادىمان آنكه زيرزمينى بود ، نفت بود دادند به اين و آن ، و در ازاى آن ، چيزهايى گرفتند كه به درد ما نمىخورَد ؛ بلكه پايگاه درست كردند براى امريكا . يعنى نفت ما را دادند ، و به اسم اينكه ما اسلحه مىخواهيم ، مىخواهيم كه در مقابل همهء دوَل چه بكنيم . . . با اين اسم اسلحه‌هايى آوردند كه در مملكت ما كارشناسى ندارد نسبت به اين اسلحه هاو بايد خود آنها باشند . و اين براى اين بود كه اگر شوروى يك ايرادى مىكرد كه چرا پايگاه درست كرديد ، اينها بگويند كه پايگاه مال خود ايران است و اسلحه هم پول نفت است . لكن واقع مطلب اين بود كه اسلحه پول نفت نبود بلكه نفت را خوردند و به ازاى او براى خودشان كار درست كردند . اين يكى از خيانتها بود كه در تاريخ بايد ثبت بشود . با جيب پر از ايران گريختند و وضع اقتصادى مملكت هم شما بهتر مىدانيد كه چطور [ است و ] به چه زمينه‌اى رسانده‌اند . عمده چيزى كه در ايران ، خاصيتى كه در ايران بود كشاورزى بود . كشاورزى