تندى و قاطعى ، الآن عمل كرده است ؛ اين دليل بر اين است كه ايشان قبل از اين آزادى نداده بوده است و دموكراسى نبوده مملكتش و با قلدرى اين مملكت اداره مىشود و همين جرم است براى شاه كه بايد محاكمه بشود اين آدم . اين آدم به حكم قوانين بايد محاكمه بشود . آن وقتى شاه را محاكمه نمىكردند كه سلطنت بكند فقط ، و غير مسئول باشد ؛ كسى كه همهء مسئوليتها به گردن اوست ، بايد بيايد پيش ملت ، بايد اين [ شخص ، محاكمه ] بشود . اگر بخواهد هم برود ، بايد بيخ ريشش را بگيرند ، اگر داشته باشد ! نگذارند برود تا محاكمه‌اش كنند ؛ تا اين همه خونريزى كه اين آدم كرده است ، جواب بيايد بدهد ، تا اين سلب آزادى كه از مردم كرده است بيايد جواب بدهد ؛ اين هم باب مطبوعاتشان . رسانه‌هاى گروهى در خفقان خوب ، يكى از اين [ وسايل ] چيزهاى تبليغى راديو - تلويزيون است . كدام يك از اين دو مركز تا كنون توانسته است يك كلمه‌اى ، اگر شاه يك تخلفى كرده باشد ، اگر يك كشتارى كرده باشد ، بگويند شاه اين كار را كرده است ؟ الآن كدام مطبوعات جرأت مىكنند بگويند : امر شاه است ؟ الآن هم كه دارند مىگويند : دولت و نمىدانم ، شهربانى و نمىدانم ، حكومت نظامى است ، اينها شعر [ است ] ، خود اين آدم است . الآن هم كه شكست خورده است ، باز از آن زير ، خود اين آدم است كه دارد اين كارها را انجام مىدهد و الّا شهربانىِ يك جايى چه كار دارد كه مردم اين طور باشند . خوب ، امرش مىكنند ؛ همه مىگويند : امر است . ما آن وقت كه قم بوديم ، وقتى كه آمدند مدرسهء فيضيه را به آن فضاحت ريختند و طلبه‌ها را آن طور زدند و بعضى شان را كشتند ، بعضى شان را [ مجروح كردند ] ؛ بعد به هر كس كه مراجعه مىشد ، مىگفتند : امر اعليحضرت است . هر كس ؛ شهربانى قم [ مىگفت ] امر اعليحضرت است . به هر كه مراجعه مىكردند ، همه‌اش امر اعليحضرت بود و همين طور هم بود و تا حالا اين امر اعليحضرت است ؛ ديگر غير از اعليحضرت كه كسى نيست در كار . اين هم باب راديوشان و تلويزيونشان ؛ اين امثال باب تبليغاتشان .