ادغام سياست و عبادت در اسلام اين مواقفى « 1 » كه در اسلام هست مثل عيد فطر ، عيد اضحى ، قربان ، و حج - مواقف حج - نماز جمعه ، جماعات كه در شب و روز انجام مىگيرد ، اين مواقف جنبه‌هاى عبادى دارد ، و جنبه‌هاى سياسى و اجتماعى هم دارد ؛ يعنى جنبهء عبادىاش در جنبه سياسىاش - اينها - مُدْغَمند ، مُنْضَم به همند . ديانت اسلام يك ديانت عبادىِ تنها نيست و فقط وظيفهء بين عبد و خداىِ تبارك و تعالى ، وظيفهء روحانى تنها نيست ؛ و همين طور يك مذهب و ديانت سياسى تنها نيست ؛ عبادى است و سياسى . سياستش در عباداتْ مُدْغَم است و عبادتش در سياسات مدغم است . يعنى همان جنبهء عبادى يك جنبهء سياسى دارد . همين اجتماع در اعياد براى نماز ، اين عبادت است لكن آن اجتماع خودش جنبهء سياست دارد . مسلمانها بايد از اين اجتماعاتى كه هست ، از اين اجتماعات استفاده‌هاى زياد بكنند . مثلًا مسجدها در صدر اسلام به اين صورتى كه بعدش به توسط اشخاصى منحرف به اين صورتهاى مبتذل درآمد ، در صدر اسلام اين طور نبوده . مسجدها محلى بوده است كه از همان مسجد ارتش راه مىافتاد براى جنگ با كفار و با قلدرها ؛ از همان توى مسجد . آنجا خطبه خوانده مىشد ، دعوت مىشدند مردم به اينكه فلان - مثلًا - آدم متعدى در فلان جا قيام كرده بر ضد مسلمين يا مال مردم را چپاول مىكند ، قلدرى مىكند ، انحرافات دارد ، و از همان مسجد راه مىافتادند و مىرفتند طرف دشمن . از همان جا قراردادها حاصل مىشد . در خطبهء نماز جمعه مقدرات مملكت بايد بيان بشود ؛ مسائل سياسى كه در مملكت جريان بايد پيدا كند ، مسائل اجتماعى كه در مملكت بايد جريان پيدا كند ، گرفتاريهاى مسلمانها ، اختلافات مسلمانها ، در آن خطبه‌ها بايد طرح بشود و رفع بشود . جنايات امثال محمد رضا خان بايد در اين خطبه‌هاى جمعه گفته بشود و انتقاد بشود . راههايى كه ممكن است با آن راهها اين جانيها را از بين برد ، در نماز جمعه بايد گفته بشود . نماز جمعه

--> ( 1 ) - جمع مَوْقف ؛ محلهاى وقوف و توجه .