سياست چه كار دارد ، اين جنگ با اسلام است . بين خود مسلمين كه اين مسأله مطرح است ، كأنه يك مسأله‌اى است كه جنگ با اسلام [ را ] الآن شروع كرده‌اند و مىكنند . شورانيدن توده‌ها بر ضد سرمايه داران از آن طرف ما بايد ببينيم كه خوب ، آنهايى كه اسلام را تبليغ كردند و از اول هم شما ببينيد كه [ در راه اسلام مبارزه ] مىكردند [ چه كسانى بودند ] ، خود پيغمبر اسلام با كى جنگ كرد ؟ با اين قدرتمندان مكه و قدرتمندهاى حجاز . بعدش خلفايى كه بودند ، چه خلفايى كه ما قبولشان داريم ، چه خلفايى كه ما قبول نداريم ؛ آنها با [ چه كسانى ] جنگ [ كردند ] ، آنها هم لشكر كشيدند با سلاطين ايران و سلاطين رُم و با اينها جنگ كردند ؛ با سلاطين جنگ مىكردند ، نه اينكه از قِبَل سلاطين مأمور بودند كه مردم را خواب كنند . آنها مأمور تحرك بودند ؛ تحرك اينكه مردم مُسْلم و ضعفا را ، مستضعفين را بشورانند بر اين اشخاصى كه دارند مال مردم را مىخورند . رُمىها و . . . ايرانىها آن وقت محل ابتلا بودند . جنگها كردند با اينها ، و فتح كردند آنجاها را براى مسلمين و براى اسلام ؛ و ابداً اين مسأله مطرح نبوده است كه يك كسى بگويد كه بسازيد با اين دولتمندها ، بسازيد با اين سلاطين ؛ يك همچو مطلبى نبوده است در كار . هميشه جنگ بوده ، خود پيغمبر اسلام و بعدش هم خلفاى پيغمبر . حضرت على در برابر ستمگران زمانى هم كه حضرت امير - سلام اللَّه عليه - بودند ، ايشان هم مبتلا شدند به يك جنگ داخلى ؛ كه مىديدند اگر اين جنگ داخلى را [ دنبال ] نكنند ، اسلام را معاويه فاتحه‌اش را مىخواند . معاويه يك حكومت بود در شام ؛ مثل سلاطين زندگى مىكرد ، داراى لشكر و داراى همه [ امكانات ] بود . حضرت امير هم كه در رأس روحانيت و آقاى روحانيون است ، ايشان هم كه وقتى مىخواهند جنگ بكنند ، وقتى مىخواهند زندگى بكنند و خلافت را بشناسانند ، نمىآيند مردم را خواب كنند تا قدرتمندها بيايند اينها را بخورند . ايشان هم جنگ مىكند ؛ با كى ؟ با معاويه كه در مركز شام نشسته و اسلام با بودن او در خطر است ، و دارد مردم را استعباد كرده و ظلم مىكند .