سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج دربارهء وضعيت عمومى ايران ] زمان : 17 آبان 1357 / 7 ذى الحجه 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : حقوق بشر - سياست فروش نفت - و بيان وضعيت عمومى ايران حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج « 1 » اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم بسم اللَّه الرحمن الرحيم حكومت نظامى به نام دموكراسى ! در يكى از روزنامه‌ها بود كه به مجردى كه . . . در ايران روى كار آورد ، امريكا پشتيبانى خواهد كرد . وقتى اين امر مخالف با طرفدارى امريكا از حقوق بشر بود ، سخنگوى كاخ سفيد براى تراشيدن عذر گفت كه اين طرفدارى و آوردن حكومت نظامى براى اين است كه مىخواهند دموكراسى در ايران ايجاد كنند ! و چون مقدمهء اين دموكراسى نصبِ يك حكومتِ نظامى . . . در كار باشد و مردم را سر جاى خودشان بنشانند ، نظم برقرار كنند ، از اين جهت است كه حكومت نظامى آمده است ! و علاوه ، اين موقت است و بعد از تحقق نظم ، اين حكومت تبديل مىشود به يك حكومت خوب و . . . اين قضيهء اعلاميهء حقوق بشر و اين حرفها ، اين براى اين است كه دولتهاى ضعيف را اينها با موجّه كردن كار خودشان ببلعند . گمان نشود كه اعلاميهء حقوق بشر يك واقعيتى دارد و اين حقوق بشر را اين قدرتهاى بزرگ اصلًا احترام برايش قائل هستند ! ما از اعمالشان اين معنا را مىتوانيم بفهميم كه آيا اينهايى كه اعلاميهء حقوق بشر را امضا كردند و طرفدارى كردند ، اينها خودشان تا چه اندازه عمل كردند به اين حقوق بشر ؟ شما در ايران كه هستيد و ما در ايران كه هستيم مىبينيم كه اعلاميهء حقوق بشر را امريكا ، انگلستان ، روسيه - اينها - امضا كردند ، ايران هم امضا كرده ؛ تا چه حد در ايران اينهايى كه

--> ( 1 ) - اين سخنرانى در صحيفهء نور چاپ نشده است .