استقلال و استعمار ، عدالت اقتصادى و استثمار قرار گرفته است . اين حكومت ، حيات ملى را بايد نجات دهد . به مردم كشور ، آزادى و به كشور استقلال را بازگرداند و به جاى نظام استثمارى ، عدالت اقتصادى را برقرار سازد . [ چه كسى بايد در ايران كه يك كشور در حال توسعه با كوششى به سوى صنعتى شدن است ، خواست ملت را به قدرت سياسى مبدل كند ؟ در چنين اجتماعى ، با اكثريت شيعى ، تكليف اقليتها چه مىشود ؟ ] - خواست ملت را نمايندگان منتخب او به تصميم و تدبير سياسى و رهبرى سياسى دور از فساد و خدمتگزار مردم تبديل مىكنند . اقليتهاى مذهبى به بهترين وجه از تمام حقوق خود برخوردار خواهند بود . [ از گروه كوچك رهبران سياسى كنونى و سودجويان از اين رژيم كه بگذريم ، در چه مواردى كشور ايران در آينده با اوضاع امروز تفاوتهايى خواهد داشت ؟ ] - موارد اختلاف ايران فردا را با ايران امروز در پاسخ سؤال پنجم شما داده‌ام . در اينجا اين نكات را مىافزايم : 1 - رهبرى سياسى از سلطهء بيگانه آزاد مىشود ، از فساد مالى و سياسى پاك مىشود . 2 - اقتصاد كشور از سلطهء بيگانه آزاد مىگردد و ديگر برنامه‌هاى اقتصادى ، برنامه‌هايى نخواهند بود كه هدفهاى شركتهاى بين المللى را در ايران به اجرا بگذارد . 3 - جامعهء آينده ما ، جامعهء آزادى خواهد بود و همهء نهادهاى فشار و اختناق و همچنين استثمار از ميان خواهد رفت . 4 - انسانى كه امروز در نظام پليسى از فعاليتهاى فكرى و آزادى در كار محروم شده است ، تمامى اسباب ترقى واقعى و ابتكار را به دست خواهد آورد . جامعهء فردا ، جامعهء ارزياب و منتقدى خواهد بود كه در آن تمامى مردم در رهبرى امور خويش شركت خواهند جست . [ در بسيارى از كشورهاى خاورميانه و آسيا در سالهاى گذشته ، يك موج قوى اتحاد اسلامى به وجود آمده است . بىشك دخالت مذهب در زندگى سياسى در اين كشورها رشد داشته است . تا چه حدودى اوضاع كنونى ايران ، با اين « پان‌اسلاميسم » مربوط مىشود ؟ ] - اين پديدهء جهانى است . در حقيقت بشر امروز دارد به دوران جدايى ماديت از معنويت پايان مىدهد . در همه جا ماديت جاى خود را در اعتلاى معنوى انسان ، دارد باز مىيابد .