سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج دربارهء فريبكارى شاه براى بقاى خويش ] زمان : 15 آبان 1357 / 5 ذى الحجه 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : توسل شاه به فريب و سرنيزه براى بقاى خويش حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج اعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم بسم اللَّه الرحمن الرحيم فريب و سرنيزه ، دو مستمسك شاه باز شاه به دو وسيله براى نجات خودش متوسل شد . يكى به وسيلهء فريب ، يكى به وسيلهء سرنيزه . وسيلهء فريب اين بود كه در نطقى « 1 » كه كرد التزام داد ، تعهد داد به ملت كه اين اشتباهاتى كه كرده است ديگر همچو اشتباهى نمىشود ، و از اين به بعد ديگر به قانون اساسى به همهء معنا عمل مىشود و جبران آن اشتباهاتى كه كرده بود مىكند . و از عموم ملت خواستار شد كه دست از اين مخالفت بردارند ، و از آيات عظام و علماى اعلام خواستار شد كه مردم را هدايت كنند كه آنها آرام باشند ، و از ساير اقشار ملت - از قبيل كارگرها و محصلين و جوانها و همهء اينها - خواستار اين شد كه از اين مخالفتها دست بردارند و به ايران فكر كنند ! در حرفهاى ايشان خيلى مسائل هست . يكى اينكه بررسى بشود كه آيا اين كارهايى كه تا حالا انجام داده ، اشتباهات بوده يا تعمدات بوده ! اين مخالفتهايى كه از قانون كرده ، از اسلام كرده ، اين خيانتهايى كه به ملت كرده ، اين جنايتهايى كه كرده است ، آيا آن طور كه ادعا مىكند اين اشتباهى اين كار را كرده است ؟ مثلًا اين نفتى كه به امريكا داده ، خيال كرده است كه اينها يك طايفه‌اى از يك محله‌اى از ايران است ، يك شهرى از شهرهاى ايران است ، و نفت را دارد به ايرانىها مىدهد ؟ ! اين اسلحه‌هايى كه به درد ما نمىخورد

--> ( 1 ) - نطق تلويزيونى شاه در 15 آبان 1357 پس از معرفى دولت نظامى غلام رضا ازهارى .