مربوط به طبيعت است و مربوط به حكومت است ، آن آياتى كه مربوط به قيامت است قبول ندارم . براى اينكه نمىداند اين آدمْ قيامت يعنى چه و آن روزى كه مىآيد چه روزى هست . او خيال مىكند خيالى است ؛ نخير ، عينى است و عينيتش از عينيت اين طبيعت زيادتر است ، منتها حالا ما به آن نرسيديم . محصور نكردن اسلام در هر صورت ، مىخواستم اين سفارش را به همه محصلينى كه در اروپا [ هستند ] - خداوند همه را توفيق بدهد - بكنم كه اسلام را محصورش نكنيد در يك محفظه‌اى كه خيال كنيد مكتبْ مثل مكتب كمونيست است ، مطلبْ مثل مكتب ماركسيست است ، مكتبْ مثل مكاتب ديگر است ؛ اين جورها نيست در كار . كسانى كه نمىدانند اسلام چيست ، خيال مىكنند يك همچو مطلبى است . وظيفهء ما در قبال ايران ناآرام و مطلب ديگر اين است كه خوب ما الآن موظف هستيم به وظايفى ؛ الآن ما همه كه اينجا آرام نشستيم ، ايران ناآرام است . الآن ما فرداى ايران را از آن نگران هستيم ؛ نمىدانم فردا در ايران چه خواهد شد . بايد فكرى ما بكنيم . حالا من هم در فكرش هستم كه بايد چه بكنم ؛ اما همان طورى كه ملاحظه مىكنيد تا حالا ، الآن قريب يك سال است كه آرامش از ايران رفته است . هر گوشه‌اش را كه مىبينيد يك انقلابى هست . هر طرفِ شهرى از شهرهايش را كه مىبينيد يك - عرض مىكنم كه - اعتصابى هست . حالا كه در اين چند روز آخر و تقريباً چندين روز آخر است كه اعتصاب تمام ايران را فراگرفته است . همهء كارخانه‌ها ، همهء روزنامه‌ها ، همهء - عرض مىكنم كه - عمال دولتى و غير دولتى در اعتصاب الآن هستند - تقريباً در اعتصاب هستند . مردم هم همه در مصيبت و اعتصاب هستند ؛ و ما كه در اينجا هستيم و آرام هستيم نبايد فراموش كنيم آنها را . ما بايد به آن اندازه‌اى كه مىتوانيم ، به آنها كمك بكنيم . با قلم مىتوانيم با قلم كمك كنيم ؛ مىتوانيم در مطبوعات اينجا يك چيزى را از حالات ايرانىها و از ظلمى كه دارد بر ايشان مىشود و از جناياتى كه اين رژيم بر آنها كرده است ، بتوانيم در مطبوعات اينجا يك چيزى را