پيام [ به ملت ايران ( تذكر به سران ارتش و وعدهء نزديك بودن پيروزى ) ] زمان : 14 آبان 1357 / 4 ذى الحجه 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : تذكر به مردم و سران ارتش مناسبت : جنايت رژيم در دانشگاه تهران مخاطب : ملت ايران بسم اللَّه الرحمن الرحيم درود به ملت شريف و شجاع ايران - ايدهم اللَّه تعالى من نمىدانم از كدام مصيبتهاى ملت و از كدام جنايتهاى شاه بنويسم ؛ قلم من عاجز است . آيا جناياتى را كه در دانشگاه به دست دژخيمان شاه واقع شد ، متذكر شوم يا از كشتارهايى كه در سراسر ايران به امر اين جنايتكار حرفه‌اى صورت گرفت ؟ من قدرت ندارم جنايات سراسر ايران را كه برادران و خواهران ما را به خاك و خون كشيده بشمارم . هر روز اخبار واصله ، ما را به جنايات بزرگ تازه‌اى آگاه مىگرداند ، هر روز فرزندان اسلام به مصيبتهاى تازه‌اى مبتلا هستند . كار شاه و حكومت او به رسوايى كشيده است و در پناه كولىها و اشرار جيره خوار مىخواهد خود را حفظ كند ، و در عين حال از فريبكارى دست نكشيده و مىخواهد با تشكيل حكومت به اصطلاح ملى و با تزهاى مبتذل و تبليغات بىاساس و بيهوده ملت را اغفال كند ، و بعضى از شاهدوستان طرفدار امريكا را برانگيخته كه از طرفى مردم را از بر كنار رفتن شاه بترسانند كه با وضع جغرافيايى ايران اگر شاه برود مملكت مىرود ، و از طرفى براى نجات شاه به دوره‌گردى بپردازند و اشخاصى را از روحانى و سياسى با خود همراه كنند ؛ غافل از آنكه مردم چنان آشنا به مسائل سياسى شده‌اند كه اين حركات مذبوحانه را به چيزى حساب نمىكنند . ملت ايران شاه را مىشناسد كه اوست اساس تمام خرابيها و خيانتها ؛ اوست كه ابرقدرتها را بر شئون سياسى و اقتصادى و نظامى و فرهنگى كشور مسلط نموده ، و با