سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج ( پيشرفت نهضت ) ] زمان : 12 آبان 1357 / 2 ذى الحجه 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : پيشرفت نهضت و بىاثر بودن حكومت نظامى حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج [ بسم اللَّه الرحمن الرحيم ] پيشرفت نهضت و عقب‌نشينى شاه نهضت اسلامى ايران به اوج خودش رسيده است و مرتبهء شكوفايى را دارد طى مىكند . شاه انواع تشبثات را مىكند و كرده است . يك سنخْ تشبثات او اين بود كه يك دولتى پيش آورد ، يك « دولت آشتى » ! « 1 » و دولت آشتى همان بود كه از زمان انعقادش تا حالا هزارها از جوانهاى ما را كشتند و به خاك و خون كشيدند و سرتاسر ايران را به عزا نشاندند ، و مىخواستند كه با صورت آشتى مردم را اغفال كنند . و لهذا دولتْ اعلانِ آشتى داد و گفت تاريخ هم همان تاريخ قانونىِ اول : « اسلامى » . از قانونِ گَبْرها دست برداشتند و از « حزب رستاخيز » هم دست برداشتند ؛ بعد هم از قراردادهايى كه راجع به اسلحه كرده بودند تخفيف دادند ، از قراردادهاى اتمى هم لغو يا تخفيف دادند . اينها همه خدعه‌هايى است كه اينها مشغول هستند كه اين نهضت را بخوابانند ؛ و اين موجى كه در ايران پيدا شده است و مثل سيل خروشان همه چيز را دارد به باد مىدهد ، آنها اين سيل را خاموش كنند ؛ شعلهء قلوب را خاموش كنند . و ابتدايش هم ممكن است يك ملايمتهايى بكنند و يك - به اصطلاحشان - « آزادى » ها ، « فضاى باز » آزادى هم يك صورتى درست بكنند و دنباله‌اش ، همين كه اين امور سرد شد و اين زبانه‌هاى آتشى كه الآن در ايران بلند شده است خاموش شد ، دنبالش ، بعد از مهلتى كه پا را محكم كردند به جاى خودش و خاطر جمع شدند كه يك همچو نهضتى ديگر نخواهد به پا شد ، همچو حمله بكنند و

--> ( 1 ) - كابينهء جعفر شريف امامى كه خود را دولت آشتى ملى مىناميد .