نيست و لهذا مىبينيد كه در تمام اين روزنامه‌ها و در تمام اين راديوها و دستگاه تبليغى ، آن نقطهء اصلى را باز نمىتوانند ذكر كنند . همه‌مان مىدانيم ، همه شان مىدانند ، همهء مطبوعات و ارباب مطبوعات مىدانند اين را كه آن نقطهء اصلى - كه البته نقطهء اصلى كه عرض مىكنم نقطهء اصلى در اين صف نوكرها ، نه در آن صف اربابها - آن نقطهء اصلى عبارت از شاه است . يعنى تمام اين جنايتهايى كه در ايران واقع شده است در عصر ما - در اين عصر - تمام اين جنايتها با امر شاه است . امكان ندارد كه يك سربازى سرِ خود آدم بكشد ، يا يك صاحب‌منصبى سر خود اجازهء آدمكشى بدهد ، يا يك وزيرى ، يك - نمىدانم - نخست‌وزيرى همچو قدرتى داشته باشد كه سر خود دستور كشتن ، دستور زخم زدن ، اين دستورات را بدهد . تمام اين جنايتهايى كه واقع شده و واقع مىشود با امر مستقيم شاه است كه بايد بزنيد . در 15 خرداد - از قرارى كه معروف شد - فرماندارْ خودِ او بوده است و با هليكوپترش بالاى شهر [ پرواز ] مىكرده است و امر مىكرده . امرش اين بوده است كه به جاهايى بزنيد كه ديگر زخمى نباشد ، [ به ] مريضخانه‌ها ، به جاهايى بزنيد كه بكشد ! « آزادى » و « فضاى آزاد سياسى » معنايش اين است كه هيچ كس حق اظهار نظر ندارد ، چنانچه مطبوعات ما حالا هم حق اظهار نظر ندارند ! اگر يك وقتى آزاد بشود مطبوعات ما و دستگاههاى تبليغاتى ، از قبيل راديو و تلويزيون و اينها ، آن وقت معلوم مىشود قضيه چه هست و چه بوده ؛ يعنى حالا نه من و نه شما و نه اكثر مردم اطلاع نداريم از اينكه چه گذشته است . ما اطلاع از اين ظواهر داريم ؛ از اين خيابانها كه كشته‌ها تويش پُشته شده است و از اين ظواهر امر ، از اين سطح ظاهرى ماها اطلاع داريم ؛ از آن سطح باطن و از آن مسائلى كه بر ايران گذشته است و مىگذرد و زير پرده است ، از آنها ما الآن اطلاع نداريم ؛ لكن اشخاصى هستند كه اطلاع دارند و در عمق مسائل بوده‌اند ، و حالا شايد همهء چيزها هم نباشد لكن خوب بيشترش در تواريخ هست . الآن شما مطمئن باشيد كه كتابها نوشته شده است لكن اينها نتوانسته‌اند اين كتابها را طبع كنند و منتشر . و آن وقتى كه آزاد بشود به معناى حقيقى ، آن وقت است كه اين كتابها بيرون مىآيد ؛ آن وقت مطبوعاتْ ديدنى