سخنرانى [ در جمع ايرانيان مقيم خارج دربارهء حفظ وحدت و اجتناب از اختلاف ] زمان : 9 آبان 1357 / 28 ذى القعدة 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : ضرورت حفظ وحدت و اجتناب از اختلاف حضار : دانشجويان و ايرانيان مقيم خارج بسم اللَّه الرحمن الرحيم وحدت تنها راه پيروزى اين گروههايى كه هستند ، اين گروهها يك اختلافات سليقه‌اى و مسلكى بينشان موجود است . من خودم هم كه در اينجا آمدم اين معنى را يك قدرى احساس كردم كه اختلافاتى هست . يك جامعه‌اى كه يك مقصدى دارد و مىخواهد كه آن مقصد را تا آخر ببرد و مقدماتش را فراهم كند و به نتيجه برسد ، اين جامعه را مىشود تشبيه كرد - افراد جامعه و خود جامعه را - به قطرات و نهرها و سيل و دريا . قطره‌هاى باران يكى يكى ، وقتى كه ملاحظه بكنيد ، هر قطره‌اى وقتى از قطره‌هاى ديگر جدا باشد يك برگ را هم تر نمىكند ؛ يك قطرهء باران به قدر اينكه يك برگى را تر بكند ، نيست . اگر هم فرض كنيد كه ميليونها قطره باشد ، اين قطره‌ها از هم جدا ، هيچ با هم اتصالى نداشته باشند ، اگر چنانچه ميلياردها قطره وجود داشته باشد و اينها قطره قطره باشند ، باز كارى از آنها برنمىآيد . هر قطره‌اى تا اجتماعى نباشد ، كارى از آن نمىآيد . حالا اگر اتصال با هم پيدا كردند ، يكوقت اتصالشان يك مقدارى است ، مثلًا در يك جايى كه قطرات آمده‌اند ، يك مقدارى از اين قطرات با هم اتصال پيدا كرده‌اند و ليكن به مقدار ديگرى يا اتصال ندارند يا اتصال پيدا كرده‌اند ، لكن آنها ديگر به اين قطراتى كه با هم متصل شده‌اند اتصال نداشته باشند ؛ آن يك جويى را ، يك نهرى را تشكيل مىدهد ، آن هم يك نهرى را تشكيل مىدهد ، يا اگر به هم اتصال پيدا نكرده باشند به همان قطره باقى مىمانند . از اين نهر يك كارى برمىآيد ؛ اما كار اساسى نيست . از اين اتصالى كه بين اين قطرات پيدا شده است و يك نهرى از آن درست شده است مىشود ، كه يك زمينى را