مصاحبه [ با خبرگزارى فرانسه دربارهء آينده ايران ] زمان : 3 آبان 1357 / 22 ذى القعدة 1398 مكان : پاريس ، نوفل لوشاتو موضوع : اوضاع آيندهء ايران مصاحبه‌كننده : خبرنگار خبرگزارى فرانسه سؤال : [ دربارهء تحول وضع در ايران امروز چه فكر مىكنيد ؟ فكر نمىكنيد كه به يك بن بست رسيده است و با انعطاف ظاهرى سياست شاه ، تجديد نظرى در استراتژى شما مؤثر خواهد بود ؟ ] جواب : وضعيت رژيم است كه به بن بست كشيده شده است . رژيم مىخواهد راه حل خود را به ملت تحميل كند . مردم در بن بست نيستند ؛ مردم مىخواهند اين رژيم نباشد . هر راه حلى كه منجر به بقاى اين رژيم گردد مواجه با بن بست مىشود ؛ زيرا مردم آن را نخواهند پذيرفت . [ شما گفته‌ايد نمىترسيد كه رشتهء قيام عمومى به دست كمونيستها و چپيهاى افراطى بيفتد . با وجود اين يكشنبه ( 22 اكتبر 78 ) هزار و پانصد دانشجوى دانشگاه تهران با شعارهاى كمونيستى تظاهر كردند « 1 » . اين امكان ، اين فرض را مىدهد كه كمونيسم اسطوره نيست بلكه وجود دارد و سازمان مىيابد ] - اگر فرض كنيم تمام اين هزار و پانصد نفر - و حتى چند برابر اين عده - ماركسيست واقعى بوده باشند ، در برابر سى ميليون نفر كه به نام اسلام قيام كرده‌اند نيرويى به حساب نمىآيند . اما مسئلهء مهم اين است كه با توجه به گذشته ، عدهء ماركسيستها بسيار كمتر شده است . علت آن است كه اسلام در ابعاد سياسى ، اقتصادى ، اجتماعى و فرهنگى ، نيازهاى مردم را براى ترقى واقعى برمىآورد . وقتى ما با وجود اين رژيم كه عليه اسلام است و كارش ناراضىتراشى است ، به اين كار بسيار با اهميت از راه اقناع جوانان توانا شده‌ايم ، همين امر نشان مىدهد كه در صورت استقرار يك حكومت اسلامى و بسط آزاديها و افزايش امكانات ترقى واقعى براى مردم ، مىتوان از راه بحث و اقناع - با عملى كردن

--> ( 1 ) - اين گفته‌ها به نقل از جعفر شريف امامى ( نخست وزير رژيم شاه ) است كه تظاهرات دانشجويان دانشگاهها را كمونيستى دانست و مدعى شد در محيط دانشگاه ، پرچم قرمز برافراشته‌اند !