نامه [ به يكى از افاضل حوزه علميه قم و اظهار نگرانى از وضع حوزه ] زمان : آذر يا دى ماه 1344 / رجب يا شعبان 1385 « 1 » مكان : نجف موضوع : اظهار نگرانى از وضع حوزهء علميهء قم مخاطب : يكى از افاضل حوزهء علميهء قم بسم اللَّه الرحمن الرحيم به عرض عالى مىرساند ، مرقوم شريف كه حاكى از سلامت مزاج محترم بود ، موجب تشكر گرديد . سلامت و توفيق جنابعالى را خواستار است . حالت اين جانب به حمد اللَّه بد نيست لكن براى حوزهء علميهء قم نگران هستم . خوف آن است كه اگر غيبت اين جانب طولانى شود ، آقايان فضلا تزلزلى پيدا كنند . از خداوند اصلاح امور را خواستارم . جنابعالى به حضرات افاضل - أيّدهم اللَّه تعالى - تذكر دهيد كه اين جانب كمال ميل دارم كه در بين آنها باشم و در شادى و غم آنها شريك باشم . فضلا و اعلام قم ، كه حقاً وفادارى خود را اثبات فرمودند ، مايهء اميد اين جانب مىباشند و چشم من به وجود آنها روشن است . در اولْ وقتِ رفعِ منع ، به خواست خداوند تعالى ، خود را در بين آنها خواهم ديد . مطلب ديگر كه لازم است جنابعالى به هر وسيله كه صلاح مىدانيد ابلاغ فرماييد در قم و تهران و جاهاى ديگر ، قضيهء عدم وصول تلگرافات است از ايران . روز اول و دوم ورود ، مقدارى تلگراف و اصل شد الّا نادرى كه يا آدرسْ مجهول بود يا امضا معلوم نبود ؛ پس از آن ، ناگهان نامه و تلگراف قطع شد و معلوم شد جلوگيرى شده است . از بعضى شهرستانها هم خبر منع رسيد . ممكن است منظور آنها اين باشد كه ايجاد نگرانى نمايند . جنابعالى و ساير موالى محترم اين نكته را تذكر دهيد و ابلاغ فرماييد كه تلگرافات

--> ( 1 ) - كتاب هفت هزار روز ، ج 1 ، ص 208 ، تاريخ نامه را دى ماه 1343 ذكر كرده است .