سخنرانى [ در جمع روحانيون ( تهذيب نفس ) ] زمان : 27 مهر 1350 / 28 شعبان 1391 مكان : نجف موضوع : تهذيب نفس مناسبت : فرا رسيدن ماه مبارك رمضان حضار : روحانيون و طلاب علوم دينى [ بسم اللَّه الرحمن الرحيم ] رمضان ، ماه تهذيب و توبه ان شاء اللَّه با سلامت نفْس وارد بشويد به ماه مبارك ؛ و در ماه مبارك خودتان را در ضيافت خداى تبارك و تعالى ببينيد و حق تعالى را مضيف خودتان ببينيد و او را حاضر واقعه ببينيد . اگر خداى نخواسته ، يكوقتى خواستيد به يك كسى جسارت كنيد ، بفهميد كه در حضور خدا داريد به بندهء خدا جسارت مىكنيد . اگر غيبت كرديد از يك مؤمنى ، بدانيد كه در حضور خدا غيبت كرديد از يك مؤمنى . اعمال شما - به حسب روايات - عرضه داده مىشود پيش رسول اللَّه - صلى اللَّه عليه و آله و سلم . اگر اعمال شما عرضه داده شد و رسول اللَّه ديد شما خلافكار هستيد چقدر ايشان ناراحت مىشود ؟ ! نخواهيد كه رسول اللَّه ناراحت بشوند ؛ قلب مبارك ايشان را مكدر نكنيد . اگر يكوقت صفحهء عمل من و شما را بردند رسول اللَّه ديد كه از غيبت و از تهمت و از فحش و امثال ذلك پر است ، جهت قلبش هم كه او اطلاع دارد همه‌اش توجه به دنياست ، جهت اخلاق هم اخلاقيات فاسده ، بغض و حسد و كينه - عرض مىكنم - بدبينى نسبت به مردم ، آن وقت يك همچو چيزى ببيند شايد در حضور ملائكة اللَّه و در حضور خداى تبارك و تعالى خجالت بكشد كه اين شخص از پيروان شماست ، از شيعيان شماست ، از امت شماست . انسان اگر از يك نفرى كه به انسان مربوط است ، ارتباط دارد - فرض كنيد كه - برادر انسان است ، پسر انسان است ، قوم و خويش انسان است ، نوكر انسان است ، اگر چنانچه يك بدى واقع بشود از او ،