نامه [ به آقاى سيد احمد خمينى ( چند تذكر دربارهء وكلاى شرعى ) ] زمان : 22 بهمن 1349 / 14 ذى الحجه 1390 مكان : نجف موضوع : لزوم هوشيارى در برابر مقاصد تفرقه‌انگيزان ؛ و چند تذكر در مورد وكلاى شرعى مخاطب : خمينى ، سيد احمد بسمه تعالى 14 ذى الحجه 1390 احمد عزيز ، ان شاء اللَّه با سلامت و سعادت قرين باشيد . مدتى است از مرقومات شما احساس مىكنم كه شما به طور ناآگاه تحريك شده‌ايد كه به اصطلاح خودتان وكيل تهران را محدود يا معذور داريد حتى مرقومات شما از اين جانب هم تجاوز كرده و به كس ديگر هم نوشته‌ايد و تحريك‌آميز بوده است . شما آنچه من توجه دارم و تجربه كرده‌ام ، تجربه نداريد و اشخاص را آن نحو كه مىشناسم نمىشناسيد و اغراض مختلفه را نمىتوانيد به اين زودى تشخيص دهيد . من بيش از چهل سال است كه با اين اشخاص معاشر بوده‌ام . آنچه انتخاب كرده‌ام چه در نجف و چه در تهران پس از معاشرت طولانى بوده است و حتماً بدانيد كه هم راجع به يك نفر شخصِ علاقه‌مند مؤثر كه در نجف است « 1 » دستهايى در كار است كه به هر نحو شده است او را برنجانند و هم راجع به شخصى كه در تهران است و من در بين دوستانم از او علاقه‌مندتر و صحيح تر سراغ ندارم . « 2 » . شما مكرر مرقوم مىداريد كه بايد وكلاى بيشترى باشد ، با آنكه وكيل منحصر نيست و اشخاص متعددى

--> ( 1 ) - آقاى نصر اللَّه خلخالى . ( 2 ) - آقاى سيد احمد خمينى دربارهء اين نامه مىگويد : در زمان وصول نامه ، موضوعى كه امام به آن اشاره كرده ، يعنى دستهاى پنهانى كه در صدد ايجاد اختلاف بين ياران امام و پراكنده ساختن آنان بوده‌اند ، غير قابل درك بود اما بعد از پيروزى انقلاب ، دسترسى به اسناد ساواك ، آشكار شد كه در قم و در نجف افرادى مرتبط با ساواك مشخصاً براى اين كار مأموريت داشته‌اند . و اين نامهء امام حاكى از دقت و تيزبينى ايشان است .