اجازه نامه [ به آقاى حسين جان واعظى ، در امور حسبيه و شرعيه ] زمان : 22 آذر 1349 / 13 شوال 1390 مكان : نجف موضوع : اجازه در امور حسبيه و شرعيه ( براى مناطقى در افغانستان ) مخاطب : واعظى ، حسين جان بسم اللَّه الرحمن الرحيم بعد الحمد و الصلاة ، بر عموم مؤمنين قريهء « ناظران ميرزران » و « خليفه » و « دهن تكه غال » و « منجوگك » و « كوله گك » و « خكك » و « دهن منجو » و « سرخكك » و « ديوكان » و « دهن نودى كندى » و « سرتكه غال » و « قاش » و « دهن نو ميانه » و « پوشته منجو » و « دهن نوقياق » و « سرنوقياق » و « بيخ سنگ » و « دهن ديوالك » و « چبل » و « و جو » و « بيگ على عليا » و « بيگ على سفلى » و « دهن‌جوهزاره » و « جوى سرخ » و « جملهء پشت لورها » و « دهن چهار آسياب » و « بوم آن » و « سر چهار آسياب » و « منار عليا » و « منار سفلى » ، مخفى نباشد كه جناب مستطاب مروّج الاحكام آقاى شيخ حسين جان واعظى - ايّده اللَّه تعالى - وكيل اين جانب هستند در امور حسبيه و شرعيه كه منوط است به اذن فقيه جامع الشرايط با مراعات احتياط در جمع‌آورى سهم مبارك امام - عليه السلام - كه ثلث آن را در موارد مقررهء شرعيه صرف كنند و دو ثلث ديگر آن را نزد حقير ايصال نمايند و قبض رسيد گرفته به صاحبان وجوه رد كنند ؛ و نيز مجازند كه به صاحبان وجوه اجازه دهند كه سهم سادات عظام را خودشان به سادات فقير و عفيف بدهند . و مخفى نماند كه وكالت مناطق مذكوره قبلًا به نام آقاى سيد حسين جان بوده و فعلًا به ايشان واگذار شد . « و اوصيه - ايّده اللَّه تعالى - بالتقوى و الاحتياط ؛ و ارجو منه الدعاء و النصيحة » . - 13 شوال 1390 روح اللَّه الموسوي الخمينى