نامه [ به آقاى سيد محمد رضا سعيدى ( كفايت عمل به وظيفه ) ] زمان : 29 اسفند 1347 / 1 محرّم 1389 مكان : نجف موضوع : حفظ سنگرهاى اسلامى و كفايت عمل به وظيفه مخاطب : سعيدى ، سيد محمد رضا بسمه تعالى به عرض مىرساند ، دو طغرا مرقوم محترم كه يكى بىتاريخ بود و مشتمل بر تقاضاى اجازه براى آقاى حسينى و ديگرى مورخ 12 / 11 / بود و اصل ، سلامت و سعادت جنابعالى را خواستار است . از اوضاع شكايت نموده بوديد . آنچه مسلّم است هر روز رو به وخامت است ، و با وضع خودمان اميدى نيست مگر به توجه غيبى ، ان شاء اللَّه تعالى . لكن ما نبايد در اداى وظايف منتظر نتيجهء قطعيه باشيم . اگر در محضر مقدس حق تعالى عامل به وظيفه معرفى شويم ، همين « نتيجه » است . از خداوند تعالى توفيق عمل به وظيفه را براى كافّهء مسلمين و خصوص اهل علم خواستار است . مرقوم شده بود : « مىخواستم از مسجد اعراض كنم » ؛ موجب تعجب است ! انسان در پُستى كه مشغول خدمت است ، بايد با هر ناملايمى پايدار باشد . در نظر دارم كه به يكى از آقايان ائمه « 1 » - در زمان فشار براى تغيير لباس - گفتم : اگر شما را اجبار به تغيير لباس كنند ، چه مىكنيد ؟ گفتند : « در منزل مىنشينم و بيرون نمىآيم » . گفتم : اگر من را اجبار كنند و امام جماعت باشم ، همان روز با لباس تازه مسجد مىروم . بايد پستها را نگه داشت و در وقت مقتضى با اعراض دسته جمعى طرف را كوبيد . مع الأسف نه آن را داريم و نه اين را . از خداوند تعالى توفيق و سعادت جنابعالى را خواستار است . اميد دعاى خير براى حُسن عاقبت دارم . اجازه را اتكالًا به معرفى حضرت آقاى طالقانى و جنابعالى فرستادم . اگر با معظمٌ له ملاقات دست داد ، سلام اين جانب را ابلاغ فرماييد . و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته . غرهء محرّم الحرام 89 - روح اللَّه الموسوي الخمينى

--> ( 1 ) - ائمهء جماعات .