نامه [ به آقاى محمد حسين بهجتى ( چند تذكر اخلاقى ) ] زمان : 13 مهر 1345 / 20 جمادى الثانى 1386 مكان : نجف موضوع : تشكر و چند تذكر اخلاقى مخاطب : بهجتى ، محمد حسين بسمه تعالى 20 جمادى الثانى 86 به عرض مىرساند ، مرقوم شريف شيرين شما كه حاكى از محبت و علاقه نسبت به اين جانب بود موجب تشكر گرديد . سلامت و توفيق جنابعالى را از خداوند تعالى خواستار است . زبان من عاجز است از شكر در درگاه خالق متعال و مقلب القلوب كه با رحمت واسعهء خود اين قلوب پاك بىآلايش را به اين حقير بىبضاعت متوجه فرموده . اميدوارى من در اين آخر عمر به اين محبتها و الطاف خاصه مواليان است . اميدوارم خداوند تعالى با من به حُسن ظنّ شماها رفتار كند . ما در درگاه خداى متعال چيزى نيستيم و چيزى نداريم كه تقديم كنيم به مقام دوست ؛ هر چه هست از اوست . نِعَمُهُ ابتِداءٌ و الحمد منه و إليه . عزيزان من كوشش و مجاهده كنيد در راه نيل به حق و وصول به مقام عظمت و جلال او . اين چند روز عمر بسيار زودگذر است ، چه بهتر كه صرف خدمت شود و فداى او گردد . از خداوند تعالى توفيق و تأييد همه را خواستارم و از خداوند تعالى مسألت مىنمايم كه دنيا را در نظر همهء ما حقير فرمايد و شوق لقاى خود را در ما روزافزون نمايد . و السلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته . روح اللَّه الموسوي الخمينى