احديت جمع است « 1 » هجرت كن تا مرگ به تأييد خداى متعال تو را دريابد و پاداش تو بر خدا واقع شود كه اين همانا رستگارى عظيم و بهشت لقاء ذاتى است كه نه چشمى را بر آن نظر افتاده و نه گوشى از آن خبر شنيده و نه بر قلب بشرى خطور كرده است [ فوق ادراك بشرى است ] اى نفس ؛ بدان كه تو از مقام جامعيت اسماء و برزخيت كبرا ظهور كرده‌اى و در اين ديارْ غريبه‌اى و چاره‌اى جز بازگشت به وطن ندارى ، پس وطن خويش محبوب دار كه اين دوستى از ايمان است چنان كه سيد انس و جن فرموده بپرهيز و بر حذر باش - خداوند متعال در اولى و اخرى يارت باد - از اينكه همت خويش صرف به دست آوردن لذات شهوات حيوانى كنى كه اين شأن چهارپايان است ، يا به چيرگى بر نزديكان و همانندان بپردازى - اگر چه غلبه در علوم و معارف باشد - كه اين منزلت درندگان است ، يا همّ خويش به رياستهاى ظاهرى دنيا صرف كرده تدبير و انديشه را بر آن بگمارى كه مقام شياطين است ؛ بلكه حتى پوسته و ظاهر عبادات را نيز منظر نظر قرار نده ، و نه اخلاق معتدل يا نيكو را ، و نه فلسفهء كليه يا مفاهيم مبهم را ، و نه شيوايى گفتار ارباب تصوف و عرفان ظاهرى و نظم كلام ايشان را ، و نه غرش رعد اهل خرقه و آذرخش ايشان [ كه ادعاى رگبار معارف دارد ] هيچ كدام را در برابر چشمانت قرار نده ، كه همهء آنها حجابى است اندر حجاب و ظلماتى است انباشته بر هم و صِرف كوشش در آنها مرگ و هلاكت است و چنين كارى زيان آشكار و محروميت ابدى و ظلمتى است بىپايان بلكه همت تو بايد در همهء حركات و سكنات و انديشه و فكرت در توجه به خداوند متعال و ملكوت او باشد ، چرا كه به سوى خداى متعال مسافرى و ممكن نيست در اين سفر با قدم نفْس راه پيمودن ، پس چاره‌اى نيست جز آنكه با قدم خدا و رسول سفر كنى كه مهاجرت از سراى نفس با گامهاى آن نتوان . پس تا هنگامى كه با قدم نفس ره

--> ( 1 ) - چون وجود با احديت جمع جميع اسماء و صفات تجلى كند ، مقام اسم اعظم الهى « اللَّه » است كه ربّ انسان كامل يعنى رسول اكرم ( ص ) مىباشد ، پس او مظهر احديت جمع است .