مدرسه « 1 » را كوبيد . ما را مىكوبند ؛ شما ملت را مىكوبند . مىخواهد اقتصاد شما را قبضه كند ؛ مىخواهد زراعت و تجارت شما را از بين ببرد ؛ مىخواهد در اين مملكت ، داراى ثروتى نباشد ، ثروتها را تصاحب كند به دست عمال خود . اين چيزهايى كه مانع هستند ، چيزهايى كه سد راه هستند ، اين سدها را مىشكند ؛ قرآن سد راه است ، بايد شكسته شود ؛ روحانيت سد راه است ، بايد شكسته شود ؛ مدرسهء فيضيه سد راه است ، بايد خراب شود ؛ طلاب علوم دينيه ممكن است بعدها سد راه بشوند ، بايد از پشت بام بيفتند ، بايد سر و دست آنها شكسته شود براى اينكه اسرائيل به منافع خودش برسد ؛ دولت ما به تبعيت اسرائيل به ما اهانت مىكند . مفتخوار كيست ؟ شما آقايان قم ، ملاحظه فرموديد آن روزى كه آن رفراندم غلط انجام گرفت ، آن رفراندم مفتضح انجام گرفت ، آن رفراندمى كه چند هزار نفر بيشتر همراه نداشت ، آن رفراندمى كه بر خلاف ملت ايران انجام گرفت ، در كوچه‌هاى اين قم ، در مركز روحانيت ، در جوار فاطمهء معصومه راه انداختند اشخاص را ؛ چند نفر از بچه‌ها و اراذل را راه انداختند ؛ در اتومبيلها نشاندند و در كوچه‌ها گرداندند ؛ گفتند : مفتخورى تمام شد ، پلوخورى تمام شد . آقايان ! ملاحظه بفرماييد ، اين وضع مدرسهء فيضيه را ملاحظه كنيد ، اين حُجرات را ملاحظه كنيد ، اين اشخاصى كه لُباب عمرشان را در اين حجرات مىگذرانند ، آن اشخاصى كه مواقع نشاطشان را در اين حجرات مىگذرانند ، آن اشخاصى كه بيش از سى - چهل الى صد تومان در ماه ندارند ، اينها مفتخورند ؟ آن اشخاصى كه هزار ميليونشان ، هزار ميليونشان يك قلم است ، هزاران ميليونشان در جاهاى ديگر است ، اينها مفتخور ، زياد نيستند ؟ ما مفتخوريم ؟ مايى كه مرحوم آقاى حاج شيخ عبد الكريم‌مان وقتى كه فوت مىشود ، آقازاده‌هاى آن [ مرحوم ] همان شب چيز نداشتند ، همان شب شام نداشتند [ گريهء شديد حضار ] ؛ ما مفتخوريم ؟ مايى كه

--> ( 1 ) - مدرسهء « فيضيهء » قم و مدرسهء « طالبيهء » تبريز كه همزمان مورد يورش وحشيانهء عمال شاه قرار گرفتند .