در هر صورت ، با جدّيت كامل و مجاهدهء شديده قلب خود را از لوث شرك پاك كن ؛ مبادا خداى نخواسته با اين حال از اين عالَم درگذرى كه كارت زار است و اميد نجات به هيچ وجه برايت نيست و خداى تبارك و تعالى غضبناك بر تو باشد . چنانچه در حديث شريف است كه در وسائل از قرب الإسناد نقل مىفرمايد و سند به امير المؤمنين - عليه السلام - مىرساند : « إنه قال : قال رسول الله ، صلى الله عليه و آله : من تزين للناس بما يحب الله و بارز لله في السر بما يكره الله ، لقي الله و هو عليه غضبان له ماقت » « 1 » . يعنى « گفت امير المؤمنين عليه السلام : رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - گفت : " كسى كه جلوه دهد براى مردم به چيزى كه دوست دارد خدا ، و ظاهر كند در باطن براى خدا چيزى را كه مكروه دارد او را خدا ، ملاقات كند خدا را ، و حال آن‌كه خدا بر او غضبناك و خشمناك باشد " » . در حديث شريف دو احتمال است : يكى آن‌كه كسى كه اعمال صالحه را جلوه دهد به مردم و اعمال قبيحه را در باطن آورد . و ديگر آن‌كه كسى كه پيكر عمل را به مردم نشان دهد و در باطن قصد ريا داشته باشد . و در هر صورت ريا را شامل است ؛ زيرا كه اتيان به واجبات و راجحات بدون قصد ريا مورد غضب نيست . بلكه مىتوان گفت : معنى دوم بهتر است ؛ زيرا كه اعمال قبيحه را علناً آوردن شدّتش بيشتر است . در هر حال ، خدا نكند مالك الملوك و ارحم الراحمين به انسان غضبناك باشد ؛ أَعُوذُ بِاللَّه مِنْ غَضَبِ الْحَليمِ . فصل در بيان حديث علوى ما اين مقام را ختم مىكنيم به حديث شريفى كه در كافى شريف از مولاى متقيان ، امير مؤمنان - عليه السلام - روايت كرده ، و شيخ صدوق - رضوان اللَّه عليه - مثل همين

--> ( 1 ) - قرب الإسناد ، ص 92 ، حديث 309 ؛ وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 68 ، « أبواب مقدّمة العبادات » ، باب 11 ، حديث 14 .