اتخاذ فرمود « العَليّ » و « العظيم » بود « 1 » . و ديگر ، اعتبار ذات است به حسب مقام واحديت و جمع اسماء و صفات . كه از اين مقام تعبير شده به مقام « واحديت » و مقام « احديت جمع اسماء » و « جمع الجمع » و غير آن . و اين مقام را به حسب اعتبار احديتِ جمع ، مقام « اسم اعظم » و « اسم جامع اللَّه » گويند . و اعتبار ديگر ، اعتبار ذات است به حسب مرتبهء تجلى به « فيض مقدس » و مقام ظهور اسمائى و صفاتى در مَرائى اعيانى . چنانچه مقام « واحديت » به تجلى به « فيض اقدس » است . و اين مقام ظهور اسمائى را مقام « ظهور اطلاقى » و مقام « الوهيّت » و مقام « اللَّه » نيز گويند ، به حسب اعتباراتى كه در اسماء و صفات مقرر است و نويسنده در مصباح الهداية شرح داده است . و بايد دانست كه اين اعتبارات كه در لسان اهل معرفت و اصحاب قلوب [ است ] اخبار از نقشهء تجليات حق است بر قلوب صافيهء آنها . و آن تجليات به حسب مقامات و مراتب سلوك اوليا و منازل و مراحل سير سائرين الى اللَّه از مقام ظهور اسماء و صفاتى ، كه مقام « الوهيّت » مىباشد و آن را « اللَّه » نيز گويند و اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ

--> ( 1 ) - عن ابن سنان قال : سألت أبا الحسن الرضا عليه السلام : هل كان الله عز و جل عارفا بنفسه قبل أن يخلق الخلق ؟ قال : « نعم » . قلت : يراها و يسمعها ؟ قال : « ما كان محتاجا إلى ذلك ، لأنه لم يكن يسألها و لا يطلب منها ؛ هو نفسه و نفسه هو ؛ قدرته نافذة فليس يحتاج أن يسمي نفسه ، ولكنه اختار لنفسه أسماء لغيره يدعوه بها ، لأنه إذا لم يدع باسمه لم يعرف . فأول ما اختار لنفسه : « العلي العظيم » ، لأنه أعلى الأشياء كلها . فمعناه الله و اسمه العلي العظيم ؛ هو أول أسمائه ، علا على كل شيء » ؛ « از محمد بن سنان روايت شده كه از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم : " آيا خداى عز و جل پيش از آن كه آفريدگان راى بيافريند از ذات خود آگاه بود ؟ " فرمود : " آرى " . گفتم : " آن راى مى ديد و مى شنيد ؟ " فرمود : " نيازى به آن نداشت ، زيرا نه از آن پرسشى داشت و نه خواهشى . او خودش بود و خودش او . قدرتش نافذ است ، پس بدان نيازى نداشت كه ذات خود راى نام نهد ؛ اما براى خود نام هايى برگزيد تا ديگران او راى به آن نام ها بخوانند ، زيرا اگر او به اسم خود خوانده نمى شد شناخته نمى گشت . و نخستين اسمى كه براى خود برگزيد « على عظيم » بود ، چه او برتر از همه چيز است . معناى او « الله » است و اسم او « على عظيم » ( بزرگ مرتبة بزرگ قدر ) است ؛ و آن نخستين نام اوست . او بر همه چيز برترى يافته است » . ( الكافي ، ج 1 ، ص 113 ، « كتاب التوحيد » ، « باب حدوث الأسماء » ، حديث 2 )