چنانچه در احاديث شريفه به اين نكته خيلى اهميت داده‌اند ، و در احاديث اين باب نيز اشاره به آن شده است : فَفِي الكافي بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ - عليه السلام - قَالَ : « إن المؤمنين إذا التقيا و تصافحا ، أدخل الله يده بين أيديهما فصافح أشدهما حبا لصاحبه » « 1 » . « فرمود : مؤمنين وقتى ملاقات كنند و مصافحه نمايند ، داخل كند خداوند دستش را ميانهء دست‌هاى آنها ، پس مصافحه فرمايد هر يك از آنها را كه حبّش نسبت به رفيقش بيشتر است » . و در روايت ديگر است كه « وقتى كه مؤمنين ملاقات كنند و مصافحه نمايند ، فرو فرستد خداوند تعالى رحمت به سوى آنها ؛ و نُه جزء از آن كسى است كه محبتش نسبت به رفيقش شديدتر باشد ، و اگر متوافق باشند ( يعنى در محبت ) ، فرو گيرد آنها را رحمت » « 2 » . و احاديث در اين باب بسيار است و ما به اين اندازه قناعت مىكنيم . وَالْحَمْدُ للَّه أوَّلًا وَآخِراً .

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 179 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب المصافحة » ، حديث 2 . ( 2 ) - « أَوَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ الْمُؤمِنيْنَ إِذَا الْتَقَيَا فَتَصَافَحَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الرَّحْمَةَ عَلَيْهِمَا فَكَانَتْ تِسْعَةٌ وَتِسْعُون‌َلأَشَدِّهِمَا حُبّاً لِصَاحِبِهِ . فَإِذَا تَوَافَقَا غَمَرَتْهُمَا الرَّحْمَةُ . . . » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 181 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب المصافحة » ، حديث 14 )