وُلد طاهرينش عليهم السلام كه سراپا تحقق به آيات طيبات الهيه هستند ؛ و آنها آيات اللَّه عظمى و قرآن تامّ و تمام هستند . بلكه در تمام عبادات اين معنا مطلوب ، و يكى از اسرار بزرگ و عبادات و تكرار آن همين تحقق به حقايق عبادات است ، و متصور شدن باطن ذات و قلب است به صورت عبادت . و در حديث است كه « على - عليه السلام - نماز مؤمنين و روزهء آنان است » « 1 » . در بيان آن‌كه عبادت در جوان تأثير كند و اين تأثر قلبى و تصور باطنى در ايام جوانى بهتر حاصل شود ، زيرا كه قلب جوان لطيف و ساده است و صفايش بيشتر است و واردات آن كمتر و تزاحمات و تراكمات در آن كمتر است ؛ پس شديد الانفعال و كثيرالقبول است . بلكه هر خُلق زشت و زيبايى در قلب جوان بهتر داخل شود و شديدتر و زودتر از آن متأثر و منفعل گردد . و بسيار اتفاق افتد كه حق يا باطل يا زشت يا زيبا را به مجرد معاشرت با اهل آن بدون دليل و حجت قبول نمايد . پس ، بر جوان‌ها لازم است كه كيفيت معاشرت و مؤانست خود را ملتفت باشند و از معاشر بد اجتناب كنند ، گرچه دل آنها محكم به ايمان باشد . بلكه معاشرت با تباهكاران و اهل خُلق و عمل بد براى نوع طبقات ضرر دارد ، و هيچكس نبايد از خود مطمئن باشد و به ايمان يا اخلاق و اعمال خود مغرور گردد ؛ چنانچه در احاديث شريفه نهى از معاشرت با اهل معاصى شده « 2 » .

--> ( 1 ) - « أنا صَلاةُ المُؤمِنينَ وَصِيامِهِمْ » . ( أسرار العبادات وحقيقة الصلاة ، قاضى سعيد قمّى ، ص 23 - 24 ؛ شرح توحيد الصدوق ، ج 1 ، ص 598 ) ( 2 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 374 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب مجالسة أهل المعاصي » ؛ وسائل الشيعة ، ج 16 ، ص 259 ، « كتاب الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر » ، « أبواب الأمر و النهي » ، « باب تحريم المجالسة لأهل المعاصي » .