انفاق كند و از براى معيشت خود و عيالش چيزى نگذارد قبول نفرمايد « 1 » ؛ و در حديث است كه افضل صدقه صدقه‌اى است كه از زيادتِ كفاف باشد « 2 » . وجه عدم منافات آن است كه كثرت و جهد در صدقه لازم نيست به قدرى باشد كه موجب سختى بر عيال شود . چه بسا اشخاصى كه نصف مال يا بيشتر آن را صدقه دهند و كفاف خود و عيال آنها محفوظ ماند به‌طورى كه در ضيق معاش و سختى نيفتند . فصل در فضيلت نماز شب در اين حديث شريف تأكيد بليغ در قيام به نماز شب و نماز ظهر شده است . اما راجع به نماز شب شرحى در بعضى احاديث سابقه ذكر كرديم « 3 » ؛ و در اين مقام اكتفا مىكنيم به ترجمه بعضى احاديث شريفه تبركاً . در وسائل از كتاب كافى سند به حضرت صادق - عليه السلام - رساند كه فرمود : « شرف مؤمن نماز كردن اوست در شب ؛ و عزتش نگاهدارى خود از اعراض مردم

--> ( 1 ) - « عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ عليه السلام فِي حَدِيثٍ أَنَّهُ تَصَدَّقَ عَلَى ثَلَاثَةٍ مِنَ السُّؤالِ ثُمَّ رَدَّ الرَّابِعَ وَقَالَ : لَوْ أَنَّ رَجُلًا كَانَ لَهُ مَال‌ٌيَبْلُغُ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ ثُمَّ شَاءَ أَنْ لَايَبْقى مِنْهَا إِلَّا وَضَعَهَا فِي حَقٍّ لَفَعَلَ فَيَبْقَى لا مَالَ لَهُ فَيَكُونُ مِنَ الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ يُرَدُّ دُعَاؤُهُمْ . قُلْتُ : مَنْ هُمْ ؟ قَالَ : أَحَدُهُمْ رَجُلٌ كَانَ لَهُ مَالٌ فَأَنْفَقَهُ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ : يَا رَبِّ ارْزُقْنِي ! فَيُقَالُ لَهُ أَ لَمْ أَجْعَلْ لَكَ سَبِيلًا إِلَى طَلَبِ الرِّزْقِ ؟ » ؛ « از حضرت صادق عليه السلام روايت شده كه ايشان بر سه مستمند بخشش كرد و فرد چهارم را ردّ نمود و فرمود : اگر مردى مالى به اندازه سى يا چهل هزار درهم داشته باشد پس بخواهد همه آن را در موردى كه سزاوار است مصرف كند اين را انجام دهد و بىچيز ماند از سه نفرى است كه دعايشان ردّ مىشود . گفتم : آنان چه كسانى هستند ؟ فرمود : يكى از آنها مردى است كه مالى داشته باشد و آن را در راه خدا بخشيده سپس مىگويد : پروردگارا مرا روزى ده : به او گفته مىشود : مگر راهى براى كسب روزى برايت قرار ندادم » . ( وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 460 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » ، باب 42 ، حديث 1 ) ( 2 ) - عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ عليه السلام قَالَ : « قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم : أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ صَدَقَةٌ تَكُونُ عَنْ فَضْلِ الْكَفِّ » . ( وسائل‌الشيعة ، ج 9 ، ص 461 ، « كتاب الزكاة » ، « أبواب الصدقة » باب 42 ، حديث 4 ) ( 3 ) - ر . ك : صفحه 228 ، حديث دوازدهم .