و روايت شده كه يكى از اصحاب وقتى همين آيهء شريفه وارد شد ، يك باغى داشت بين خويشاوندانش قسمت كرد و آن را از همهء اموالش بيشتر دوست داشت ؛ پس رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - فرمود : « خوشا به حال تو ! خوشا به حال تو ! كه اين حال سودمندى است براى تو » « 1 » . و از براى جناب ابوذر غفارى ميهمانى آمد . فرمود به او كه من شغلى دارم ، و از براى [ من ] شترهايى است برو بهترين آنها را بياور . ميهمان رفت و يك شتر لاغرى آورد . ابوذر فرمود : به من خيانت كردى . گفت : بهترين شترها شتر فحل بود ؛ به يادم آمد روز احتياج شما را به سوى آن . ابوذر فرمود : روز احتياج من به آن روزى است كه مرا در قبر مىگذارند با آن‌كه خداى تعالى فرمايد : « هرگز به برّ و نيكويى نرسيد مگر آن‌كه انفاق كنيد آنچه را دوست مىداريد » . و فرمود در مال سه شريك است : يكى قَدَر است ، كه فرقى نكند پيش آن كه خوب يا بد آن را ببرد به هلاك نمودن . دوم وارث است ، كه منتظر مردن تو است . و تو سومى آنهايى . پس اگر توانستى كه عاجزتر از آنها نباشى نباش . خداى تعالى فرمايد : لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ « 2 » . و اين شتر محبوب بود پيش من در بين اموالم ، پس دوست داشتم كه براى خودم پيش بفرستم « 3 » . در بيان يكى از اسرار صدقه بايد دانست كه انسان با علاقه‌مندى و محبت به مال و منال و زخارف دنيويه بزرگ شده است و تربيت گرديده ، و اين علاقه در اعماق قلب او جايگزين گرديده . و منشأ

--> ( 1 ) - « رُوِيَ أَنَّ أَبا طلحَةَ قَسَّمَ حائطاً لَهُ في أَقاربِهِ عندَ نُزُولِ هذِهِ الآيَةِ ، و كانَ أحَبَّ أَمْوالِهِ إلَيْهِ . فقالَ لَهُ رسولُ اللَّه صلى الله عليه و آله و سلم : بَخٍّ بَخٍّ ! ذلِكَ مالٌ رابحٌ لَكَ » . ( مجمع البيان ، ج 2 ، ص 792 ، ذيل آيهء 92 آل عمران ) ( 2 ) - آل عمران ( 3 ) : 92 . ( 3 ) - مجمع البيان ، ج 2 ، ص 793 ، ذيل آيهء 92 آل عمران .