حديث دوم [ ريا ] الحديث الثانى : بالسَّنَدِ المُتَّصِلِ إلى مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ ، عَنْ عَليِّ بْنِ إبْراهِيمَ ، عَنْ أبيه ، عَنْ [ ابن أبي عمير ، عن ] أَبِي المَغْرا ، عَنْ يَزيدَ بْن خَليفَةَ ، قالَ : قالَ أَبو عَبْدِاللَّه عليه السلام : « كل رياء شرك ، إنه من عمل للناس كان ثوابه على الناس ، و من عمل لله كان ثوابه على الله » « 1 » . ترجمه : « به سند مذكور ، يزيد بن خليفه از حضرت صادق - عليه السلام - نقل مىكند كه فرمود : " هر ريايى شرك است . همانا كسى كه كار كند براى مردم ، مىباشد ثواب او بر مردم ؛ و كسى كه عمل كند براى خدا ، مىباشد ثواب او بر خدا " » . در معنى ريا و درجات آن شرح : بدان‌كه « ريا » عبارت از نشان دادن و وانمود كردن چيزى از اعمال حسنه يا خصال پسنديده يا عقايد حقّه است به مردم ، براى منزلت پيدا كردن در قلوب آنها و اشتهار پيدا كردن پيش آنها به خوبى و صحّت و امانت و ديانت ، بدون قصد صحيح الهى . و آن تحقّق پيدا مىكند در چند مقام : مقام اوّل : و آن داراى دو درجه است : اوّل آن‌كه اظهار عقايد حقّه و معارف الهيه كند براى اين‌كه اشتهار به ديانت پيدا كند و منزلت در قلوب پيدا نمايد . مثل اين‌كه بگويد : من كسى را جز خدا مؤثّر در وجود نمىدانم . يا اين‌كه : من به غير خدا توكّل به كسى ندارم .

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 293 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الرياء » ، حديث 3 ؛ وسائل الشيعة ، ج 1 ، ص 71 ، « أبواب مقدّمة العبادات » ، باب 12 ، حديث 4 .