السيد الخميني
408
شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ( موسوعة الإمام الخميني 46 ) ( فارسى )
ترجمه : « فرمود حضرت صادق ، عليه السلام : طلب كنندگان علم سهاند . پس بشناس آنها را به شخصيات و صفاتشان . يك صنف طلب مىكنند آن را براى جهل و جدال . و يك صنف طلب مىكنند آن را براى رفعت جستن و فريب دادن . و يك صنف طلب مىكنند آن را براى دانش و بينش . پس ، داراى جهل و جدال آزارده است و جدل كن است ؛ تعرض كنِ گفتگوهايى است در انجمن مردان به گفتگوى دانش و توصيف بردبارى ؛ پوشيده است پيراهن فروتنى را ، و تهى گرديده از پرهيزگارى . پس ، بكوبد خداوند از اين روى بينى او را ، و دو تا كند از آن كمر او را . و صاحب بلندپروازى و فريب داراى فريب است و چاپلوسى ؛ بلندى جويد بر مثل خود از شبيهان خويش ، و فروتنى كند از براى دارايان از غير خود . پس او حلواى آنان را هضم كننده ، و دين خود را شكننده است . پس ، كور كند خداوند بر اين جهت بينايى او را ، و جدا كند از نشانههاى دانشمندان نشانهء او را . و داراى دانش و بينش داراى شكستگى و اندوه و شب زندگى است ، حَنَك بندد بر كلاه خود ، و برخيزد شب را در تاريكى آن ؛ عمل مىكند و مىترسد ترسيدنى ؛ خواننده است ؛ برحذر است ؛ روآورنده است بر شأن خويشتن ؛ شناسندهء مردم زمان خود است ؛ وحشتناك است از موثقترين برادران خود . پس ، محكم كند خداوند از اين روى پايههاى او را ، و ببخشايد به او در روز رستاخيز امان خود را . شرح : « بأعيانهم » تأكيد است از براى ضمير « اعرفهم » . يعنى ، بشناس آنها را خودشان را بهطورى كه مشخص و معيّن گردند و مشتبه به غير نشوند ؛ چنانچه گويى : « رَأَيْتُهُ بِعَيْنِهِ . و « كل شىء فيه حلال و حرام ، فهو لك حلال حتى تعرف الحرام بعينه » « 1 » . جناب محقق محدّث مجلسى - رحمه اللَّه - احتمالاتى دادهاند و نقل فرمودند در اين
--> ( 1 ) - هر چيزى كه در آن حلال و حرام است ، آن را بر خود حلال شمار تا آن گاه كه حرمت همان چيز بر تو معلوم و مسلّم گردد . ( مرآة العقول ، ج 21 ، ص 359 )