حديث بيست و يكم شكر ] الحديثُ الحادي و العشرون : بِالسَّنَدِ الْمُتَّصِلِ إلى حُجَّةِ الْفِرْقَةِ وَإمامِهِمْ ، مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ الكُلَيْنيّ - كَرَّمَ اللَّه وَجْهَهُ - عَنْ حُمَيْدِ بْنِ زِيَادٍ ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ ، عَنْ وُهَيْبِ بْنِ حَفْصٍ ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ - عليه السلام - قَالَ : « كان رسول الله - صلى الله عليه و آله - عند عائشة ليلتها ؛ فقالت : يا رسول الله لم تتعب نفسك و قد غفر الله لك ما تقدم من ذنبك و ما تأخر ؟ فقال : يا عائشة ، ألا أكون عبدا شكورا ؟ » قَالَ : « وكان رسول الله - صلى الله عليه و آله - يقوم على أطراف أصابع رجليه ، فأنزل الله سبحانه و تعالى : طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى » « 1 » . ترجمه : « از ابى بصير نقل شده كه فرمود حضرت باقر عليه السلام : « بود رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - پيش عايشه در شب او ؛ پس گفت : " اى رسول خدا چرا به زحمت مىاندازى جان خود را و حال آن‌كه آمرزيده است خداوند براى تو آنچه پيش بوده است از گناه تو و آنچه پس از اين آيد ؟ " فرمود : " اى عايشه آيا نباشم بندهء سپاسگزار ! » " فرمود حضرت باقر عليه السلام : « و بود رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - كه مىايستاد بر سر انگشت‌هاى دو پاى خود ، پس فرو فرستاد خدا سبحانه و تعالى : طه * ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى » « 2 » ؛ « يعنى محمد - يا اى طالب حق هادى -

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 95 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الشكر » ، حديث 6 . ( 2 ) - طه ( 20 ) : 1 - 2 .