مذمّت نكنيد مسلمانان را و جستجو نكنيد قبايح مستورهء آنها را ؛ زيرا كه كسى كه عورات آنها را جستجو كند ، خداوند جستجو كند عورات او را ؛ و كسى را كه خدا جستجوى عورت او كند ، مفتضح كند او را و اگر چه در خانه‌اش باشد » . خداوند - تبارك و تعالى - غيور است و هتك مستور مؤمنين و كشف عورات آنها هتك ناموس الهى است . اگر انسان بىحيايى را از حدّ گذراند و هتك حرمات الهيه نمود ، خداوند غيور مستورات او را ، كه به لطف و ستّاريت خود ستر فرموده بود ، مكشوف مىفرمايد و هتك مستور آن را مىفرمايد ، و در بين مردم در اين عالم و ملائكه و انبيا و اوليا - عليهم السلام - در آن عالم مفتضح مىشود . و در حديث شريف كافى سند به حضرت باقر العلوم - عليه السلام - رساند : قَالَ : « لما أسري بالنبي - صلى الله عليه و آله - قال : يا رب ، ما حال المؤمن عندك . قال : يا محمد ، من أهان لي وليا ، فقد بارزني بالمحاربة ، وأنا أسرع [ شيء ] إلى نصرة أوليائي » « 1 » . فرمود باقر العلوم - عليه السلام - در معراج رسول اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - عرض كرد : « " اى پروردگار چگونه است حال مؤمن پيش تو ؟ " فرمود : " اى محمد ، كسى كه اهانت كند براى من دوستى را ، پس به تحقيق ظاهر شده است به محاربهء با من ؛ و من سريع‌تر هستم به سوىِ يارى كردنِ دوستانِ خودم از هر چه " » . و احاديث در اين رديف بسيار است . و شيخ صدوق سند به حضرت صادق - عليه السلام - رساند كه فرمود در ضمن حديثى : « و من اغتابه بما فيه ، فهو خارج من و لا ية الله تعالى داخل في و لا ية الشيطان » « 2 » . يعنى « كسى كه غيبت كند او را ( كسى را كه اهل ستر و عدالت است در ظاهر ، گرچه مذنب باشد پيش خودش ) خارج شود از ولايت خداى تعالى و در ولايت شيطان وارد شود » . معلوم است كسى كه از ولايت حق خارج شود و در ولايت شيطان داخل شود ، از

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 352 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب من أذى المسلمين واحتقرهم » ، حديث 8 . ( 2 ) - الأمالي ، صدوق ، ص 91 ، مجلس 22 ، حديث 3 ؛ وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 285 ، « كتاب الحجّ » ، « أبواب‌أحكام العشرة » ، باب 152 ، حديث 20 ( با كمى تفاوت ) .