معاصى خدا كه صاحب معصيت نيز نمىتواند اظهار آن كند و از جملهء اشاعهء فاحشه است . و اين مربوط به حرمت غيبت نيست . و بعيد نيست اظهار مستورات مؤمنين در صورت عدم رضايت آنها نيز محرّم باشد ، ولو قصد انتقاص در كار نباشد . در هر صورت بيش از اين تفصيل در اين باب خارج از مقصود ماست « 1 » . فصل بزرگى گناه غيبت و تبعات آن ] بدان‌كه حرمت غيبت فى الجمله اجماعى ، بلكه از ضروريات فقه است . و از كبائر و موبقات است . و بحث در اطراف آن و مستثنيات آن از وظيفهء اين اوراق خارج است « 2 » . آنچه لازم است در اين مقام ذكر آن ، تنبه دادن بر فساد اين سيّئهء موبقه و تبعات آن است كه بلكه ان شاء اللَّه با تفكر در آن بدان مبتلا نشويم ؛ يا اگر خداى نخواسته شديم ، به زودى رجوع كنيم ، توبه كنيم و قلع مادهء فساد آن را كرده نگذاريم با اين آلودگى و ابتلاى به اين كبيرهء ايمان كُش از اين عالم منتقل شويم ، كه از براى اين موبقهء كبيره در عالم غيب و پس پردهء ملكوت صورت مشوَّه زشتى است كه علاوه بر بدى آن موجب رسوايى در ملأ اعلى و محضر انبياء مرسلين و ملائكهء مقربين مىشود . صورت ملكوتى آن همان است كه خداوند تبارك و تعالى در كتاب كريمش اشاره به آن مىفرمايد و احاديث شريفه نيز صراحتاً و اشارتاً بيان آن را كرده‌اند . قال اللَّه عزّ وجلّ : وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ « 3 » . فرمود : « غيبت نكند بعض شما بعضى را . آيا دوست دارد يكى از شما كه گوشت برادر خود را بخورد در صورتى كه مردار است ؟ پس كراهت داريد او را البته » . ما غافليم از آن‌كه اعمال ما عيناً با صورت‌هاى مناسبهء با آنها در عالم ديگر به ما

--> ( 1 ) - ر . ك : المكاسب المحرّمة ، امام خمينى قدس سره ، ج 1 ، ص 450 . ( 2 ) - ر . ك : المكاسب المحرّمة ، امام خمينى قدس سره ، ج 1 ، ص 413 و 463 . ( 3 ) - الحجرات ( 49 ) : 12 .