چنانچه در حديث شريف كافى است كه ذاكر خداى عزّ وجلّ در بين غافلين مثل قتال كننده است در بين محاربين « 1 » . و از عُدَّة الداعى جناب ابن فهد « 2 » منقول است : قَالَ : « قال النبي صلى الله عليه و آله : من ذكر الله في السوق مخلصا عند غفلة الناس و شغلهم بما فيه ، كتب الله له ألف حسنة و غفر الله له يوم القيامة مغفرة لم تخطر على قلب بشر » « 3 » . حديث كند كه : « فرمود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله : " كسى كه ذكر خدا كند در بازار از روى اخلاص نزد غفلت مردم و اشتغال آنها به آنچه در اوست ، بنويسد خداوند براى او هزار حسنه ، و بيامرزد او را در روز قيامت ، آمرزشى كه خطور نكرده است در قلب بشرى " » . و همين‌طور مستحب است در اذان اعلامى و خطبه و غير آن اجهار به ذكر . فصل خصلت‌هاى ذكر خدا ] از اين حديث شريف استفاده شود كه ذكر خدا و دوستى نمودن با يكديگر در راه او داراى چند خصلت است : يكى از آنها - و آن اعظم از ديگران است - آن است كه ذكر كردن بنده ، خداوند را موجب شود ذكر كردن خداوند او را . چنانچه احاديث ديگرى نيز بدين مضمون وارد است « 4 » . و اين ذكر مقابل آن نسيانى است كه حق تعالى دربارهء ناسى از آيات مىفرمايد

--> ( 1 ) - عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ . . . عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ عليه السلام قَالَ : قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عليه السلام : « الذَّاكِرُ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي الْغَافِلِينَ كَالْمُقَاتِلِ فِي الْمُحَارِبِينَ » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 502 ، « كتاب الدعاء » ، « باب ذكر اللَّه عزّ وجلّ في الغافلين » ، حديث 1 ) ( 2 ) - احمد بن محمّد بن فهد اسدى حلّى ( 756 - 841 ) فقيه ، محدّث ، عابد و عارف كامل قرن نهم هجرى ، بزرگانى مانند محقّق كركى ، ابن ابى جمهور احسائى ، شيخ على طالبى از محضر او استفاده كرده‌اند ، از آثار اوست : عدّة الداعي ، آداب الداعي ، أسرار الصلاة ، التحرير ، المقتصر في شرح الإرشاد ، شرح ألفية الشهيد ، المهذّب البارع في شرح المختصر النافع . ( 3 ) - عدّة الداعي ، ص 295 ( با كمى تفاوت ) ؛ وسائل الشيعة ( طبع حجرى ) ، ج 1 ، ص 448 ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب الذكر » ، « باب استحباب الذكر في السوق » ، حديث 1 . ( 4 ) - وسائل الشيعة ، ج 7 ، ص 159 ، « كتاب الصلاة » ، « أبواب الذكر » ، باب 7 .