حديث هفدهم توبه ] الحديث السابع عشر : بِالسَّنَدِ المُتَّصِل إلَى الإِمامِ الأَقْدَمِ ، حُجَّةِ الفِرْقَةِ وَرَئيسِ الأُمَّةِ ، مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ الكُلَيْني - رضي اللَّه عنه - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ وَهْبٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - يَقُولُ : « إذا تاب العبد توبة نصوحا ، أحبه الله ، فستر عليه في الدنيا و الآخرة » . فَقُلْتُ : وَكَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ ؟ قَالَ : « ينسي ملكيه ما كتابا عليه من الذنوب ، ثم يوحي إلى جوارحه : اكتمي عليه ذنوبه . ويوحي إلى بقاع الأرض ؛ اكتمي عليه ما كان يعمل عليك من الذنوب . فيلقى الله حين يلقاه و ليس شيء يشهد عليه بشيء من الذنوب » « 1 » . ترجمه : « معاوية بن وهب گفت : شنيدم از حضرت صادق - عليه السلام - مىفرمود : " وقتى كه توبه كند بنده‌اى توبهء خالص ، دوستدار شود او را خداوند ؛ پس ستر كند بر او در دنيا و آخرت . " پس گفتم : " و چگونه بپوشاند بر او ؟ " گفت : " به فراموشى اندازد دو فرشتهء او را آنچه را نوشته‌اند بر او از گناهان . و وحى مىفرمايد به سوى اعضاى او : كتمان كنيد بر او گناهان او را . و وحى مىفرمايد به سوى بقعه‌هاى زمين : بپوشانيد بر او آنچه را عمل مىكرد بر شما از گناهان . پس ملاقات مىكند خدا را زمانى كه ملاقات مىكند او را و حال آن‌كه نيست چيزى كه شهادت بدهد بر او به چيزى از گناهان " » .

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 430 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب التوبة » ، حديث 1 . ( با كمى تفاوت )