السيد الخميني

مقدمه ناشر 13

شرح چهل حديث ( اربعين حديث ) ( موسوعة الإمام الخميني 46 ) ( فارسى )

هدايت نايل گردد و با ايمان درست و عمل پاكيزه خداى خويش را ملاقات كند . مصنف بزرگوار كه معلم بزرگ اخلاق بوده‌اند در اين ابواب بياناتى عالى و قوى و مؤثر دارند كه در شدت تأثير و نفوذ در قلب مىتوان گفت كه در وقت تحرير مطالب سرّ ايشان از عالم قدس فايض بوده است . هفت حديث آخر كتاب در شرح مطالبى است كه از سنگين‌ترين و در عين حال عالىترين و نفيس‌ترين مطالب و مباحث عرفانى محسوب است . مباحثى از قبيل جبر و تفويض عرفانى ، بحث ذات و اسماء و صفات حق تعالى ، شناخت بارى و آفرينش آدم بر صورت او ، و مانند آن . اين احاديث را كه همه بنيه و جنبهء عرفانى دارند و هر يك از مستندات محكم عارفان است طبعاً معظم له به مذاق عرفان تفسير كرده‌اند ، اما در جاى خود متذكر شده‌اند كه حمل اين روايات و آيات بر معانى عرفانى به سائقهء ذوق شخصى نبوده و بر طبق أهواى كسان تفسير نكرده‌اند ، بلكه اينها معارفى است كه اصحاب حال و ارباب علوم افاضى ، با معيارى كه همان ضمير صافى برخوردار از فيض هدايت ايشان است ، به دست داده‌اند . و در عين حال كلام الهى را منزه از كنه‌يابى دانسته‌اند و علم آن را مخصوص انبيا و ائمه شمرده‌اند . حضرت امام خمينى در عرفان نظرى ممحّض بوده‌اند و در شرح اين احاديث به طرح مباحث نفيس عرفانى پرداخته‌اند ، اما چنان كه فرموده‌اند همه جا توجه داشته‌اند كه عقايد غير مستفاد از شرح را در شرح خويش وارد نسازند و بر وفق منهج مستقيم شرع گام بردارند ، و گاه به‌تناسب به ايرادات اهل قشور نيز پاسخ گفته‌اند . اهل عرفان و نظر پايهء عالى و مايهء ارجمند اين كتاب را مىشناسند . براى آنان اين كتاب نياز به معرفى ندارد . براى غير آنان نيز مقالتى معجل عهده‌دار باز نمودن همهء نفايس اين اثر نتواند بود . كتاب چهل حديث پيش از اين ( و پس از پيروزى انقلاب اسلامى ) به چند صورت به چاپ رسيد . يك بار چهار حديث از آن همراه با شرح در انتشارات اطلاعات چاپ شد . سپس انتشارات طه ( در قزوين ) آن را منتشر ساخت . و مركز نشر فرهنگى رجا نيز آن را بار ديگر به چاپ رساند . امتياز مهم چاپ حاضر بر