حديث چهارم كبر ] الحديث الرابع : بِالسَّنَدِ الْمُتَّصل إلى مُحَمَّدِ بْن يَعْقُوبَ عَن عَليِّ بنِ إبْراهيمَ ، عَن مُحمّدِ بنِ عيسى ، عَن يُونُسَ ، عَن أَبانٍ ، عَن حكيمٍ ، قالَ : سألتُ أَبا عَبْدِاللَّه - عليه السلام - عَنْ أدْنَى الإِلْحادِ ، فَقالَ : « إن الكبر أدناه » « 1 » . ترجمه : « حكيم گفت : پرسيدم از امام صادق - عليه السلام - از پست‌تر و پايين‌تر درجهء برگشت از حق . پس فرمود : " همانا كِبْر پايين‌تر درجهء اوست " » . در معنى كبر است شرح : « كبر » عبارت است از يك حالت نفسانيه كه انسان ترفّع كند و بزرگى كند و بزرگى فروشد بر غير خود . و اثر آن اعمالى است كه از انسان صادر مىشود و آثارى است كه در خارج بروز كند كه گويند تكبّر كرد . و اين صفت غير از عجب است . بلكه به‌طورى كه سابق ذكر شد « 2 » ، اين صفت زشت و اين رذيلهء خبيثه ، وليده و ثمرهء عجب است ؛ زيرا كه عُجبْ خودپسندى است ، و كبر بزرگى كردن بر غير و عظمت‌فروشى است . انسان كه در خود كمالى ديد ، يك حالتى به او دست مىدهد كه آن عبارت از

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 309 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الكبر » ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة ، ج 15 ، ص 374 ، « كتاب الجهاد » ، « أبواب جهاد النفس » ، باب 58 ، حديث 1 . ( 2 ) - ر . ك : صفحه 79 - 80 .