السيد الخميني
378
ديوان امام ( فارسى )
رباعى / 2 بيت / عراقى شعبان 1404 / ارديبهشت 1363 قافيه : انا الحق ، معلّق . . . - « ق » ، حرف روىّ رديف : افتاد هنر شعرى و بلاغى : اقتباس ، استعاره ، تلميح * خورشيد بردار حجاب تا جمالش بينى * تا طلعت ذات بىمثالش بينى هزج مثمّن اخرب مقبوض ابتر مفعول / مفاعلن / مفاعيلن / فع - - U / U - U - / U - - - / - رباعى / 2 بيت / عراقى جمادى الاوّل 1405 / بهمن 1363 قافيه : جمالش ، بىمثالش . . . - « الف » ، ردف اصلى - « ل » ، حرف روىّ - « ش » ، حرف وصل رديف : بينى هنر شعرى و بلاغى : جناس ، مراعات نظير * خورشيد جهان بيدار شو اى يار از اين خوابِ گران * بنگر رخ دوست را به هر ذرّه عيان هزج مثمّن اخرب مقبوض مكفوف مجبوب مفعول / مفاعلن / مفاعيل / فعل - - U / U - U - / U - - U / U - رباعى / 2 بيت / عراقى از سرودههاى اخير حضرت امام ( س ) « * » قافيه : گران ، عيان . . . - « الف » ، ردف اصلى - « ن » ، حرف روىّ هنر شعرى و بلاغى : جناس زائد ، مراعات نظير ، تضادّ ( مطابقه ) * دام دل افتاده به دام شمع ، پروانهء دل * حاشا كه رها كند غمش خانهء دل هزج مثمّن اخرب مقبوض مكفوف مجبوب مفعول / مفاعلن / مفاعيل / فعل - - U / U - U - / U - - U / U - رباعى / 2 بيت / عراقى 10 جمادى الثّانى 1405 / 12 اسفند 1363 قافيه : پروانه ، خانه . . . - « الف » ، ردف اصلى - « ن » ، حرف روىّ - « ه » ، حرف وصل رديف : دل
--> ( * ) قطعا پس از 1363 سروده شده است .